G|C|G|C
ยิ้มGของเธอ คือเหตุที่ทำCให้ใจสั่น
ชอบGมองมันกว่าสิ่งไหนC
ฉันEmชอบมองจึงอยากจะคอยCช่วย
ให้รอยยิ้มไม่หายGไป
เห็นGแววตาเธอเปลี่ยนไม่เคยCคุ้นเลย
ให้ฉันGเฉยเมยได้อย่างไร C
ฉันEmชอบเธอ จึงอยากจะคอยCช่วย
ให้ความเศร้าเธอหายGไป
รู้ไEmหมเธอว่าทุกข์Dนั้นเบา
เมื่อแบ่งCให้ใครสักคนG.. D/F#
ก็เหมือEmนที่เธอเคยช่วยD
ให้ฉันยิ้มได้ Cก็เหมือนกัน D
* เหนื่อยGมากไหม.. D/F#
ฉันรู้ว่าเธอน่ะเก่งEmและยังไหว D
แต่ขอวันใดที่เธอCร้องไห้
อย่าร้องAmไห้คนเดียว ไม่บอกGฉัน.. D
อยากGให้รู้.. D/F#
ว่าฉันจะยืนและอยู่Em ไม่ไปไหน D
ไม่รู้จะช่วยอะไรเCธอได้
ก็เผื่อAmไว้ เผื่อเธอต้องการD
ก็ขอให้จับAmมือฉัน ขอให้ผ่านCอะไร
ไปด้วยกันD อย่าเสียใจคนเดียว
G|C|G|C
Am|Bm|C|D
รู้ไEmหมเธอว่าทุกข์Dนั้นเบา
เมื่อแบ่งCให้ใครสักคนG.. D/F#
ก็เหมือEmนที่เธอเคยช่วยD
ให้ฉันยิ้มได้ Cก็เหมือนกัน D
* เหนื่อยGมากไหม.. D/F#
ฉันรู้ว่าเธอน่ะเก่งEmและยังไหว D
แต่ขอวันใดที่เธอCร้องไห้
อย่าร้องAmไห้คนเดียว ไม่บอกGฉัน.. D
อยากGให้รู้.. D/F#
ว่าฉันจะยืนและอยู่Em ไม่ไปไหน D
ไม่รู้จะช่วยอะไรเCธอได้
ก็เผื่อAmไว้ เผื่อเธอต้องการD
ก็ขอให้จับAmมือฉัน ก็ขอให้ผ่านCอะไร
ไปด้วยกันD อย่าเสียใจคนเดียว
G|C|G|C
G|C|G|C|G
