//
เข็มนาฬิกา มันหมุนไปไม่เคยพัก เหมือนความรัก ที่มักจะมาตอนสาย เรามัวแต่รอ คำว่าพร้อมจนแทบตาย สุดท้ายหัวใจ ก็เหลือแค่เพียงฝุ่นดิน คนข้างๆ ยังนั่งมองหน้ากันอยู่ไหม หรือเอาแต่ไล่ ไขว่คว้าหาแต่ทรัพย์สิน กลัวพรุ่งนี้ จะไม่มีแม้ที่หากิน จนลืมรินน้ำใจให้กันในวันนี้ พอกันที กับคำว่ารอชาติหน้า เพราะคำว่าเดี๋ยวค่อยทำมันทำร้าย หากลมหายใจของเรามันต้องจมหาย จะเสียดายที่ไม่ได้ทำอะไรเลย.. * อย่ารอให้ถึงวันที่ฟ้าปิดตาเรา อย่าปล่อยให้เงา มากัดกินจนสิ้นใจ อยากกอดก็กอด อยากบอกรักก็บอกไป ไม่มีใครรู้ว่าตอนจบคือเมื่อไหร่ ชาติหน้าอาจไม่มีจริงเหมือนที่เขาฝัน แต่ปัจจุบัน คือของจริงที่ยิ่งใหญ่ ทำทุกนาที.. ให้มันมีความหมาย ดีกว่าเสียใจ ในวันที่ไม่มีใครรอ.. มองดูเงา ในกระจกมันเริ่มเปลี่ยน ความพากเพียร บางครั้งก็เดินหลงทาง มัวแต่สะสม เรื่องราวที่มันเบาบาง จนความอ้างว้าง เข้ามาจองที่ในใจ ข้าวทุกคำ น้ำทุกหยดที่ยังลิ้ม ให้ใจได้ยิ้ม กับสิ่งที่มีจะได้ไหม ไม่ต้องรอรวย ถึงจะมีความสุขใจ เพราะลมหายใจมันซื้อไม่ได้ด้วยเงินทอง พอกันที กับคำว่ารอชาติหน้า เพราะคำว่าเดี๋ยวค่อยทำมันทำร้าย หากลมหายใจของเรามันต้องจมหาย จะเสียดายที่ไม่ได้ทำอะไรเลย.. * อย่ารอให้ถึงวันที่ฟ้าปิดตาเรา อย่าปล่อยให้เงา มากัดกินจนสิ้นใจ อยากกอดก็กอด อยากบอกรักก็บอกไป ไม่มีใครรู้ว่าตอนจบคือเมื่อไหร่ ชาติหน้าอาจไม่มีจริงเหมือนที่เขาฝัน แต่ปัจจุบัน คือของจริงที่ยิ่งใหญ่ โลกใบนี้มันกว้างใหญ่แต่ไม่เที่ยง มีเพียงเสียงหัวใจเราที่บอกทาง เลิกหวังน้ำบ่อหน้า ที่มันยังรางเลือน ทำวันนี้ให้ดี ก่อนทุกอย่างจะจางหาย * อย่ารอให้ถึงวันที่ฟ้าปิดตาเรา อย่าปล่อยให้เงา มากัดกินจนสิ้นใจ อยากกอดก็กอด อยากบอกรักก็บอกไป ไม่มีใครรู้ว่าตอนจบคือเมื่อไหร่ ชาติหน้าอาจไม่มีจริงเหมือนที่เขาฝัน แต่ปัจจุบัน คือของจริงที่ยิ่งใหญ่ ทำทุกนาที..ให้มันมีความหมาย ดีกว่าเสียใจ ในวันที่ไม่มีใครรอ รักกันเถอะ ก่อนจะไม่มีวันพรุ่งนี้ ทำดีต่อกันก่อนทุกอย่าง.. จะสายไป ปัจจุบันคือความจริง..