อย่ารอพรุ่งนี้ พรุ่งนี้อาจไม่มีจริง

เข็มนาฬิกาAm มันหมุนไปไม่เคยพักEm

เหมือนความรักF ที่มักGจะมาตอนสายC

เรามัวแต่รอAm คำว่าพร้อมจนแทบตายEm

สุดท้ายหัวใจ Fก็เหลือแค่เพียงฝุ่นดินG

คนข้างAmๆ ยังนั่งมองหน้ากันอยู่ไหมEm

หรือเอาแต่ไล่ Fไขว่คว้าGหาแต่ทรัพย์สินC

กลัวพรุ่งนี้ Amจะไม่มีแม้ที่หากินEm

จนลืมรินFน้ำใจให้กันGในวันนี้ Am

พอกันที Fกับคำว่ารอGชาติหน้า

เพราะคำว่าAmเดี๋ยวค่อยทำมันทำร้าย

หากลมหายใจขFองเรามันต้องจมGหาย

จะเสียดายFที่ไม่ได้ทำอะไรเลย.. Am

* อย่ารอให้ถึงAmวันที่ฟ้าปิดตาเราEm

อย่าปล่อยให้เงาF มากัดกินGจนสิ้นใจ C

อยากกอดก็กอดAm อยากบอกรักก็บอกไป

ไม่มีใครEmรู้ว่าตอนจบคือเมื่อไหร่

ชาติหน้าFอาจไม่มีจริงเหมือนที่เขาฝัน

แต่ปัจจุบันG คือของจริงที่ยิ่งใหญ่Am

ทำทุกนาที.F. ให้มัGนมีความหมายAm

ดีกว่าเสียใจ FในวันGที่ไม่มีใครรอAm..

มองดูเงาAm ในกระจกมันเริ่มเปลี่ยนEm

ความพากเพียรF บางครั้งGก็เดินหลงทางC

มัวแต่สะสมAm เรื่องราวที่มันเบาบางEm

จนความอ้างว้างF เข้ามาจองที่ในใจ G

ข้าวทุกคำAm น้ำทุกหยดที่ยังลิ้มEm

ให้ใจได้ยิ้มF กับสิ่งที่มีจGะได้ไหมC

ไม่ต้องรอรวยAm ถึงจะมีความสุขใจ Em

เพราะลมหายใจมัFนซื้อไม่ได้ด้GวยเงินทองAm

พอกันที Fกับคำว่ารอGชาติหน้า

เพราะคำว่าEmเดี๋ยวค่อยทำมันทำร้ายAm

หากลมหายใจขFองเรามันต้องจมGหาย

จะเสียดายFที่ไม่ได้ทำอะไรเลย.. Am

* อย่ารอให้ถึงAmวันที่ฟ้าปิดตาเราEm

อย่าปล่อยให้เงาF มากัดกินGจนสิ้นใจ C

อยากกอดก็กอดAm อยากบอกรักก็บอกไป

ไม่มีใครEmรู้ว่าตอนจบคือเมื่อไหร่

ชาติหน้าFอาจไม่มีจริงเหมือนที่เขาฝัน

แต่ปัจจุบันG คือของจริงที่ยิ่งใหญ่Am

โลกใบนี้มัFนกว้างใหญ่แต่ไม่เที่ยงAm

มีเพียงเสียงFหัวใจเGราที่บอกทางC

เลิกหวังน้ำบ่อหน้าF ที่มันยังรางเลือนEm

ทำวันนี้ให้ดี Fก่อนทุกอย่างGจะจางหายA,

* อย่ารอให้ถึงAmวันที่ฟ้าปิดตาเราEm

อย่าปล่อยให้เงาF มากัดกินGจนสิ้นใจ C

อยากกอดก็กอดAm อยากบอกรักก็บอกไป

ไม่มีใครEmรู้ว่าตอนจบคือเมื่อไหร่

ชาติหน้าFอาจไม่มีจริงเหมือนที่เขาฝัน

แต่ปัจจุบันG คือของจริงที่ยิ่งใหญ่Am

ทำทุกนาที.F.ให้มัGนมีความหมายAm

ดีกว่าเสียใจ FในวันGที่ไม่มีใครรอAm

รักกันเถอะF ก่อนจะไม่มีGวันพรุ่งนี้ Em Am

ทำดีต่อกันFก่อนทุกอย่างG.. จะสายAmไป

ปัจจุบันคือความFจริง..