อย่าบอกว่าคิดถึงD
ทั้งF#ๆ ที่ความจริงBm เธอไม่คิAดอะไร E
อย่าเอ่ยคำพูดนั้นEm ถ้าไม่ใช่แค่ฉันF#m
ที่ได้คำนั้นไป..G A
รู้ไBmหมทุกครั้ง
ที่เธอทักGพูดกับฉัน
ว่าคิดถึงDฉันต้องห้ามใจเท่าไร
เพราBmะฉันไม่รู้
ว่าทุกครั้งGเธอพูด
สิ่งที่คิดDหรือว่าแค่พูดมันไป
แต่เธอBmคงรู้ดี ว่าในใจที่Gฉันมี
มันคือเกินDคำว่าเพื่อนไปจนไกล
ถ้าความBmจริงแล้วเธอ ไม่มีใจจGะให้กัน
ก็อย่าEmทำแบบนั้นจะได้ไหมA
* อย่าบอกว่าคิดถึงD ถ้าเธอไม่ตั้งใจ G
อย่าเอ่ยคำพูดนั้นBm
เพราะฉันพร้อมจะเชื่อF#m
ว่าเธอก็มีใจ.Em. A
อย่าบอกว่าคิดถึงD
ทั้งๆF# ที่ความจริงBm เธอไม่คิAดอะไร E
อย่าเอ่ยคำพูดนั้นEm
ถ้าไม่ใช่แค่ฉันF#m ที่ได้คำนั้นไป G
เพราะฉันAคือคนเดียวที่เสียDใจ
ขอBmโทษที่ฉัน
ไม่อาจยั้งGฟื้นให้คิด
กับเธอนั้นDเหมือนที่เพื่อนควรจะทำ
ขอBmโทษที่ฉัน
เก็บไปฝันGเพ้อและคิด
จนถลำDลึกและล้ำเส้นเกินไป
แต่เธอBmคงรู้ดี ว่าในใจที่Gฉันมี
มันคือเกินDคำว่าเพื่อนไปจนไกล
ถ้าความBmจริงแล้วเธอ
ไม่มีใจจGะให้กัน
ก็อย่าEmทำแบบนั้นจะได้ไหมA
* อย่าบอกว่าคิดถึงD ถ้าเธอไม่ตั้งใจ G
อย่าเอ่ยคำพูดนั้น Bm
เพราะฉันพร้อมจะเชื่อF#m
ว่าเธอก็มีใจ.Em. A
อย่าบอกว่าคิดถึงD
ทั้งๆF# ที่ความจริงBm เธอไม่คิAดอะไร E
อย่าเอ่ยคำพูดนั้นEm
ถ้าไม่ใช่แค่ฉันF#m ที่ได้คำนั้นไป G
เพราะฉันAคือคนเดียวที่เสียใจ
Bm|G|D|D
Bm|G|D|D
แต่เธอBmคงรู้ดี ว่าในใจที่Gฉันมี
มันคือเกินDคำว่าเพื่อน ไปจนไกล
ถ้าความBmจริงแล้วเธอ
ไม่มีใจจGะให้กัน
ก็หยุดEทำแบบนั้นจะได้ไหมA
* อย่าบอกว่าคิดถึงD ถ้าเธอไม่ตั้งใจ G
อย่าเอ่ยคำพูดนั้น Bm
เพราะฉันพร้อมจะเชื่อF#m
ว่าเธอก็มีใจ.Em. A
อย่าบอกว่าคิดถึงD
ทั้งๆF# ที่ความจริงBm เธอไม่คิAดอะไร E
อย่าเอ่ยคำพูดนั้นEm
ถ้าไม่ใช่แค่ฉันF#m ที่ได้คำนั้นไป G
เพราะฉันAคือคนเดียวที่เสียใจ
D
