อย่าบอกว่าคิดถึง ถ้าไม่ได้คิดถึงแค่ฉัน

อย่าบอกว่าคิดถึง ทั้งๆ ที่ความจริง เธอไม่คิดอะไร อย่าเอ่ยคำพูดนั้น ถ้าไม่ใช่แค่ฉัน ที่ได้คำนั้นไป.. รู้ไหมทุกครั้ง ที่เธอทักพูดกับฉัน ว่าคิดถึงฉันต้องห้ามใจเท่าไร เพราะฉันไม่รู้ ว่าทุกครั้งเธอพูด สิ่งที่คิดหรือว่าแค่พูดมันไป แต่เธอคงรู้ดี ว่าในใจที่ฉันมี มันคือเกินคำว่าเพื่อนไปจนไกล ถ้าความจริงแล้วเธอ ไม่มีใจจะให้กัน ก็อย่าทำแบบนั้นจะได้ไหม * อย่าบอกว่าคิดถึง ถ้าเธอไม่ตั้งใจ อย่าเอ่ยคำพูดนั้น เพราะฉันพร้อมจะเชื่อ ว่าเธอก็มีใจ.. อย่าบอกว่าคิดถึง ทั้งๆ ที่ความจริง เธอไม่คิดอะไร อย่าเอ่ยคำพูดนั้น ถ้าไม่ใช่แค่ฉัน ที่ได้คำนั้นไป เพราะฉันคือคนเดียวที่เสียใจ ขอโทษที่ฉัน ไม่อาจยั้งฟื้นให้คิด กับเธอนั้นเหมือนที่เพื่อนควรจะทำ ขอโทษที่ฉัน เก็บไปฝันเพ้อและคิด จนถลำลึกและล้ำเส้นเกินไป แต่เธอคงรู้ดี ว่าในใจที่ฉันมี มันคือเกินคำว่าเพื่อนไปจนไกล ถ้าความจริงแล้วเธอ ไม่มีใจจะให้กัน ก็อย่าทำแบบนั้นจะได้ไหม * อย่าบอกว่าคิดถึง ถ้าเธอไม่ตั้งใจ อย่าเอ่ยคำพูดนั้น เพราะฉันพร้อมจะเชื่อ ว่าเธอก็มีใจ.. อย่าบอกว่าคิดถึง ทั้งๆ ที่ความจริง เธอไม่คิดอะไร อย่าเอ่ยคำพูดนั้น ถ้าไม่ใช่แค่ฉัน ที่ได้คำนั้นไป เพราะฉันคือคนเดียวที่เสียใจ แต่เธอคงรู้ดี ว่าในใจที่ฉันมี มันคือเกินคำว่าเพื่อน ไปจนไกล ถ้าความจริงแล้วเธอ ไม่มีใจจะให้กัน ก็หยุดทำแบบนั้นจะได้ไหม * อย่าบอกว่าคิดถึง ถ้าเธอไม่ตั้งใจ อย่าเอ่ยคำพูดนั้น เพราะฉันพร้อมจะเชื่อ ว่าเธอก็มีใจ.. อย่าบอกว่าคิดถึง ทั้งๆ ที่ความจริง เธอไม่คิดอะไร อย่าเอ่ยคำพูดนั้น ถ้าไม่ใช่แค่ฉัน ที่ได้คำนั้นไป เพราะฉันคือคนเดียวที่เสียใจ