//
ภายใต้ฟ้าที่กว้างใหญ่ มีขุนเขาให้คนปีนป่าย อยากจะไป ให้ไกลให้สุดดังใจฝัน พอหวังสูงจนเกินไป กลับเป็นทุกข์ ท้อแท้ในใจ และดวงดาวไม่ใช่คำตอบ ที่ต้องการ กลับมาเอนกาย ซบลงแนบอุ่นไอดิน สู่ความเคยชิน ที่เราเคยหลงลืมไปนาน ก็จะรู้ว่าผืนดิน ท้องฟ้าหน้าบ้านเรานั้น ที่เป็นของสำคัญเกินสิ่งใดๆ *อยู่อย่างพอเพียง ใกล้ตัวความสุขยังมี อยู่อย่างพอดี ไม่มีความทุกข์ร้อนในใจ สุขจริงแท้ในชีวิตคน จะค้นเจอได้ไม่ไกล อยู่ในใจของคนรู้จักเพียงพอ ความมุ่งมั่นยังมีอยู่ ยังต้องสู้ต้องทำทุกอย่าง อยู่บนทาง ที่แม้จะเหนื่อยแต่ยังไหว ยังต้องคิดต้องทำดี ต้องมานะพากเพียรเข้าไป แต่ดวงดาวไม่ใช่คำตอบที่ต้องการ ( ซ้ำ * , * ) แค่มีคำว่า พอ ก็สุขเกินใคร
