อยู่คนละโลก

รู้ไหมว่าทำไมมึงรวยแล้วกูจน ไม่ใช่เพราะกูไม่สู้ แต่เพราะเกมมันเขียนชื่อมึงตั้งแต่ต้น วันนี้กูจะพูดให้แม่งชัดๆ แบบไม่ต้องโลกสวย มึงแดกไวน์ขวดละหมื่น กูแดกน้ำก็ยังต้องคิด มึงเกิดมาก็มีทุกอย่าง กูเกิดมาก็มีแต่หนี้ติด มึงนั่งห้องแอร์เย็นฉ่ำ บอกชีวิตมันต้องสู้ กูยืนตากแดดจนไหม้ มึงยังเสือกมาสอนกู มึงบอกโอกาสเท่ากัน ฟังแล้วโคตรขำ มึงมีทางลัดทุกทาง กูยังหาทางไม่เจอสักที พ่อมึงปูพรมไว้หมด กูยังคลานบนเศษดิน มึงวิ่งเข้าเส้นชัย ส่วนกูยังโดนถีบตกกลางทาง มึงเรียกกูขี้แพ้ ทั้งที่มึงโกงทั้งเกม กติกามึงเขียนเอง แล้วให้กูเล่น แม่งโคตรเลว เฮ้ย! * นี่มันคนละโลก มึงอยู่บน กูอยู่ใต้ดิน มึงแดกหรูทุกคืน กูแดกของถูกจนชิน มึงบอกพยายามดิ เหมือนมันง่ายจัด ให้พวกมึงแดกแก่งแย่งกินเองหมดแล้ว มึงบอกให้กูประหยัด ตอนกูแทบไม่มีจะใช้ แต่มึงเปย์เงินเป็นแสน เหมือนแม่งงอกได้เองใช่ไหม มึงโพสต์ชีวิตดีๆ วิวหรู ดูแพง กูโพสต์หางานแทบตาย ยังไม่มีใครแม่งสนใจ ลูกมึงเรียนอินเตอร์ ครูฝรั่งพูดชัด กูเรียนห้องพัดลมพัง หนังสือยังแย่งกันอ่าน แล้วมึงเสือกมาพูด ตั้งใจเดี๋ยวก็รวย ไอ้เหี้ย มึงไม่เคยจน มึงเลยพูดอะไรควายๆ ได้โคตรสวย เงินไม่ใช่ทุกอย่าง ใช่มึงพูดได้ เพราะมึงมีแม่งทุกอย่างแล้วไง เลยไม่เข้าใจ กูไม่มีแม้แต่โอกาสจะพลาดแบบมึง กูพลาดทีเดียว ชีวิตแม่งพังยับเยิน * นี่มันคนละโลก มึงอยู่บน กูอยู่ใต้ดิน มึงแดกหรูทุกคืน กูแดกของถูกจนชิน เหมือนมันแฟร์จริงๆ แต่แม่งไม่แฟร์จริงๆ แต่ชีวิตมันเหี้ยตั้งแต่เกิด แล้วมึงยังเสือกทำเป็นไม่รู้จริง วันไหนโลกยุติธรรมจริงขึ้นมา กูจะยืนดูมึงล้มบ้างนะ ไม่ใช่แค่กูที่คลานมาตลอดเวลา วันที่เงินมึงซื้อทุกอย่างไม่ได้อีก จำวันที่มึงหัวเราะกูไว้ให้ดี วันนั้นกูจะหัวเราะคืน แบบไม่ต้องเกรงใจเหี้ยอะไรทั้งสิ้น จำไว้นะมึง คนจนไม่ได้ขี้เกียจ แต่ระบบแม่งไม่เคยอยากให้กูชนะ แล้ววันไหนที่กูยืนขึ้นมาได้จริงๆ กูไม่ได้จะขอที่ยืนจากมึง กูจะถีบมึงลงมาอยู่ตรงนี้แทนกูเอง