อบเชย (Sinnamon)

ก็พี่มันเป็นคนเชยๆ น้องเลยไม่เคยสนใจ ถึงทำดีมากแค่ไหน ไม่เคยได้ใจเธอเลยสักที ที่พูดจามาเป็นบทกลอน ใช่เพียงอ้อนเอ่ยวจี ทุกถ้อยวาจาของพี่ ทุกกลอนกวีนี้มาจากใจ ให้เธอนะเออ โลกช่างฉาบฉวยรวดเร็วเหลือใจ ไม่ทันเท่าไร ก็ล่วงลับเลย แต่พี่คนนี้ยังรักทรามเชย ไม่เคยไม่เคยจะเลือนลับลา * ลองรักคนเชยๆ (ลองรักคนเชยๆ) ไหมละทรามเชยของพี่ (ไหมละทรามเชยของพี่) หากเธอให้ไมตรี จะมอบชีวีให้โดยไม่มีกังขา มารักคนเชยๆ (มารักคนเชยๆ) แล้วเธอจะรู้เลยว่า (แล้วเธอจะรู้เลยว่า) เหลือจะพรรณนา เหนือกว่ากาลเวลาคือรักพี่เอย คนอย่างเราเขาว่าไม่ Cool เพราะเขาไม่ดูให้ดี หัวใจของเราดวงนี้ ทั้งหมดที่มีภักดีแต่เธอ นะเออ นะเออ โลกช่างฉาบฉวยรวดเร็วเหลือใจ ไม่ทันเท่าไร ก็ล่วงลับเลย แต่พี่คนนี้ยังรักทรามเชย ไม่เคยไม่เคยจะเลือนลับลา * ลองรักคนเชยๆ (ลองรักคนเชยๆ) ไหมละทรามเชยของพี่ (ไหมละทรามเชยของพี่) หากเธอให้ไมตรี จะมอบชีวีให้โดยไม่มีกังขา มารักคนเชยๆ (มารักคนเชยๆ) แล้วเธอจะรู้เลยว่า (แล้วเธอจะรู้เลยว่า) เหลือจะพรรณนา เหนือกว่ากาลเวลาคือรักพี่เอย โอ้ว่าแม่อบเชย เจ้าหอมไม่เลยไม่ร้าง พี่จะขอเคียงข้าง น้องนางแนบเขนย จะไม่รักใครอื่น ขอชูชื่นชิดเชย แม้นเวลาล่วงเลย จะไม่เคยเปลี่ยนผัน จะหอมเช้าหอมเย็น หอมไม่เว้น.. สักวัน แก่ตายไปพร้อมกัน มีแต่ฉัน.. และเธอ ||| ( 2 Times ) * ลองรักคนเชยๆ (ลองรักคนเชยๆ) ไหมละทรามเชยของพี่ (ไหมละทรามเชยของพี่) หากเธอให้ไมตรี จะมอบชีวีให้โดยไม่มีกังขา มารักคนเชยๆ (มารักคนเชยๆ) แล้วเธอจะรู้เลยว่า (แล้วเธอจะรู้เลยว่า) เหลือจะพรรณนา เหนือกว่ากาลเวลาคือรักพี่เอย