ก็พี่มันเป็นคนเชยEๆ
น้องเลยBไม่เคยสนใจ E
ถึงทำBดีมากแค่ไหนE
ไม่เคยได้ใจเธอเลยสักที F#m B
ที่พูดจามาเป็นบทกลอนE
ใช่เพียงBอ้อนเอ่ยวจี E
ทุกถ้อยBวาจาของพี่ E
ทุกกลอนกวีนี้มาจากใจ F#m
ให้เธอนะเออB
โลกช่างฉาบฉวยF#mรวดเร็วเหลือใจ B
ไม่ทันเท่าไร Eก็ล่วงลับเลยC#m
แต่พี่คนนี้ยัF#mงรักทรามเชย
ไม่เคยไม่เคยBจะเลือนลับลาE
* ลองรักคนเชยAๆ (ลองรักคนเชยๆ)
ไหมBละทรามเชยของพี่ E
(ไหมละทรามเชยของพี่)
หากเธอให้ไมตรี A
จะมอบชีวีใBห้โดยไม่มีกังขาE D
มารักคนเชยAๆ (มารักคนเชยๆ)
แล้วBเธอจะรู้เลยว่าE
(แล้วเธอจะรู้เBลยว่าC#m)
เหลือจะพรBรณนาA
เหนือกว่ากาลเวลาBคือรักพี่เEอย
คนอย่างเราเขาว่าไม่ CoolE
เพราะเขาBไม่ดูให้ดี E
หัวใจขBองเราดวงนี้ E
ทั้งหมดที่มีภักดีแต่เธอF#m
นะเออ นะเออB
โลกช่างฉาบฉวยF#mรวดเร็วเหลือใจ B
ไม่ทันเท่าไร Eก็ล่วงลับเลยC#m
แต่พี่คนนี้ยัF#mงรักทรามเชย
ไม่เคยไม่เคยBจะเลือนลับลาE
* ลองรักคนเชยAๆ (ลองรักคนเชยๆ)
ไหมBละทรามเชยของพี่ E
(ไหมละทรามเชยของพี่)
หากเธอให้ไมตรี A
จะมอบชีวีใBห้โดยไม่มีกังขาE D
มารักคนเชยAๆ (มารักคนเชยๆ)
แล้วBเธอจะรู้เลยว่าE
(แล้วเธอจะรู้เBลยว่าC#m)
เหลือจะพรBรณนาA
เหนือกว่ากาลเวลาBคือรักพี่เEอย
โอ้ว่าแม่อบเชยE
เจ้าหอมไม่เลยBไม่ร้าง E
พี่จะขอเคียงข้างF#m
น้องนางBแนบเขนยE
จะไม่รักBใครอื่นE
ขอชูชื่นชิดเชยF#m
แม้นเวลาล่วงเลย
จะไม่เคยBเปลี่ยนผันE
จะหอมเช้าหอมเย็นE
หอมไม่เว้นB.. สักวันE
แก่ตายไปพร้อมกันF#m
มีแต่ฉันB.. และEเธอ
A|B|E|E( 2 Times )
* ลองรักคนเชยAๆ (ลองรักคนเชยๆ)
ไหมBละทรามเชยของพี่ E
(ไหมละทรามเชยของพี่)
หากเธอให้ไมตรี A
จะมอบชีวีใBห้โดยไม่มีกังขาE D
มารักคนเชยAๆ (มารักคนเชยๆ)
แล้วBเธอจะรู้เลยว่าE
(แล้วเธอจะรู้เBลยว่าC#m)
เหลือจะพรBรณนาA
เหนือกว่ากาลเวลาBคือรักพี่เEอย
