ห้ามวางเพลงนี้ใกล้เปลวไฟ

บ่าฮู้.. จะอู้จะใด ออกจากดวงใจ ดวงนี้ กะฮู้.. กุวินาที น้องคงจะมี แต่เขา จากแล้ว ลาแล้วลาไกล อ้ายคงจากไป ละเน้อ จากน้อง นานแล้วซิเออ ยังมีแต่เธอ ผู้เดียว เก็บรัก เก็บฝันที่มี ผ่านบทกวี ของฉัน หากน้อง นั้นได้มาฟัง จะกึดเติงกัน ก่อหา ดอกไม้ เจ้าสวยเกินใคร ไม่อยากให้ไป เลยน้า ถนอม ไว้ด้วยน้ำตา โอ้บุษบา พี่เอย หยาดแย้มย่ำเรไรไปกระทั่งภะวังค์ เธอจะห่วงฉันมั้ย ก็แย้มภาพดวงใจไกลกระทั่งดวงจันทร์ ฉันเป็นห่วงเธอนะ หยดแย้มยิ้มแยงใจใครก็ห้ามไม่ฟัง ได้แต่เหม่อมองฟ้า หากถามถึงความนัยไปทั่วน่านนภา จะหาใครมาเปรียบเธอ กะย้อนภาพกองไฟมอดเมินแล้วไม่กลับ ลมพัดผ่านทิวไม้ ระย้าเดือนดาวพราวพรั่งระยิบประกาย สิ้นจนสุดปลายเสียง สาดแสงเศร้าทรวงในไปจนข้ามอรุณ ฉันเองไม่อาจเถียง ทรวนซัดเซซังดังคนที่เคยร่วมเคียง เพียงพรรณา แด่เธอ หยาดแย้มย่ำเรไรไปกระทั่งภะวังค์ เธอจะห่วงฉันมั้ย ก็แย้มภาพดวงใจไกลกระทั่งดวงจันทร์ ฉันเป็นห่วงเธอนะ หยดแย้มยิ้มแยงใจใครก็ห้ามไม่ฟัง ได้แต่เหม่อมองฟ้า หากถามถึงความนัยไปทั่วน่านนภา จะหาใครมาเปรียบเธอ กะย้อนภาพกองไฟมอดเมินแล้วไม่กลับ ลมพัดผ่านทิวไม้ ระย้าเดือนดาวพราวพรั่งระยิบประกาย สิ้นจนสุดปลายเสียง สาดแสงเศร้าทรวงในไปจนข้ามอรุณ ฉันเองไม่อาจเถียง ทรวนซัดเซซังดังคนที่เคยร่วมเคียง เพียงพรรณา แด่เธอ หยาดแย้มย่ำเรไรไปกระทั่งภะวังค์ เธอจะห่วงฉันมั้ย ก็แย้มภาพดวงใจไกลกระทั่งดวงจันทร์ ฉันเป็นห่วงเธอนะ หยดแย้มยิ้มแยงใจใครก็ห้ามไม่ฟัง ได้แต่เหม่อมองฟ้า หากถามถึงความนัยไปทั่วน่านนภา จะหาใครมาเปรียบเธอ กะย้อนภาพกองไฟมอดเมินแล้วไม่กลับ ลมพัดผ่านทิวไม้ ระย้าเดือนดาวพราวพรั่งระยิบประกาย สิ้นจนสุดปลายเสียง สาดแสงเศร้าทรวงในไปจนข้ามอรุณ ฉันเองไม่อาจเถียง ทรวนซัดเซซังดังคนที่เคยร่วมเคียง เพียงพรรณา แด่เธอ..