ฉันควรจะลืมA C#mฉันควรเข้าใจ Bm E
ฉันควรจะลืมA ลืมถ้อยคำที่เธอบอกรักC#mไว้มากมาย
ฉันควรเข้าใจ Bmว่าเธอไปตามทางที่มันEดีกว่า
ฉันควรจะลืมA ลืมถ้อยคำที่เธอเคยย้ำC#mเคยสัญญา
ฉันควรเข้าใจ Bmว่าชีวิตต้องอยู่ต่อไปนัEบจากนี้
* ถูกแล้วD ที่ทุกๆ คนบอกฉันAให้ทำใจ
ถูกแล้วD ที่ฉันต้องเลิกฟูมฟายAสักที
อยู่กับตัวBmเองไปสักพักE
เขาAว่าทุกE/G#ๆ อย่างF#m จะดี B E
** จะอยู่ได้อย่างไรแAค่ฉันหายใจก็C#mเจ็บแล้วF#m
อยู่ไEด้อย่างไร Aลืมเธอไม่ไหวC#mเลยซักที Bm
ต่อEให้ทนฝืนDสักเท่าC#mไร ใจก็F#mยังรับรู้ได้อยู่ดี Bm
ว่าขาดเธอDm ก็คง [(E)]ต้องขาดใจ A
ไม่เคยจะลืมA เรื่องดีๆ ที่เคยทำให้กัC#mนและกัน
ไม่เคยเข้าใจ Bmว่าทำไมไม่พอใช้รั้งEตัวเธอ
ไม่เคยจะลืมA ภาพทุกเช้าที่เราลืมตาC#mมาก็เจอ
ไม่เคยเข้าใจ Bmว่าทำไมต้องไม่มีแล้วEนับจากนี้
( ซ้ำ * , ** )
F#m|D( 2 Times )E
( ซ้ำ ** )
C#m ทำF#mยังไงก็รักเธออยู่ดี Bm
ไม่มีเธอDm ก็ไม่อยาก จะหายAใจ
