หัวใจไม่สั่งสอน

ใครก็เตือนว่าห้ามไปคิดถึง อย่าไปซึ้งเวลาที่เขาเดินเข้ามาง้อ ต้องใจแข็ง มันรุนแรงแค่ไหนที่เขาทำ ใครก็เตือนว่าห้ามไปอ่อนไหว เจ็บมากน้อยแค่ไหน รู้ไหมยังไงก็ต้องจำ ต้องท่องจำ ว่าอย่าไปให้อภัย แต่สุดท้ายฉันก็ต้องยอมแพ้ ยังแคร์และรักเขาหมดใจ ยังเดินถอยหลังยังเดิน เพื่อไปเจ็บครั้งที่เท่าไรไม่รู้ นับดูกี่ครั้ง ที่ยังต้องนั่งนั่งเสียใจ มันก็คงไม่ใช่เพราะใคร คงไม่ต้องโทษใครหรอกนะ * หัวใจมันไม่สั่งสอน หัวใจมันไม่สั่งสอน แพ้คำที่เขาอ้อนวอน แล้วต้องเดือดร้อนทุกครั้งไป หัวใจมัน ไม่สั่งสอน ว่าตอนที่ต้องถูกลืมมันช้ำใจ เขามาแค่ตอนแค่ตอนไม่มีใคร มีหัวใจมันไปก็เท่านั้น มันไม่เคยห้ามกัน ไม่เคยห้ามกันสักครั้ง ที่ใจมันพังก็เพราะใจ.. ใจก็รู้ว่าเขาไม่เคยรัก ยังไปรักทั้งๆ ที่รู้แต่ก็ยอมเขา ไม่เคยสน ความอดทนมันมีมากเกินไป ใจก็รู้ว่าเขาไม่เคยคิด ทีละน้อยละนิดที่เขามาทำให้วุ่นวาย เขาลืมไป ว่ายังไงฉันก็คน แต่สุดท้ายฉันก็ต้องยอมแพ้ ยังแคร์และรักเขาหมดใจ ยังเดินถอยหลังยังเดิน เพื่อไปเจ็บครั้งที่เท่าไรไม่รู้ นับดูกี่ครั้ง ที่ยังต้องนั่งนั่งเสียใจ มันก็คงไม่ใช่เพราะใคร คงไม่ต้องโทษใครหรอกนะ * หัวใจมันไม่สั่งสอน หัวใจมันไม่สั่งสอน แพ้คำที่เขาอ้อนวอน แล้วต้องเดือดร้อนทุกครั้งไป หัวใจมัน ไม่สั่งสอน ว่าตอนที่ต้องถูกลืมมันช้ำใจ เขามาแค่ตอนแค่ตอนไม่มีใคร มีหัวใจมันไปก็เท่านั้น มันไม่เคยห้ามกัน ไม่เคยห้ามกันสักครั้ง ที่ใจมันพังก็เพราะใจ.. ลืมตัวเอง วันที่เสียน้ำตา ที่หลั่งมาเพราะใคร อีกนานแค่ไหนจะไปจากเขา นานแค่ไหนที่ใจต้องปวดร้าว เลิกเป็นคนที่หมองเศร้า ได้ไหม จะได้ไหม แต่สุดท้ายฉันก็ต้องยอมแพ้ ยังแคร์และรักเขาหมดใจ ยังเดินถอยหลังยังเดิน เพื่อไปเจ็บครั้งที่เท่าไรไม่รู้ นับดูกี่ครั้ง ที่ยังต้องนั่งนั่งเสียใจ มันก็คงไม่ใช่เพราะใคร คงไม่ต้องโทษใครหรอกนะ * หัวใจมันไม่สั่งสอน หัวใจมันไม่สั่งสอน แพ้คำที่เขาอ้อนวอน แล้วต้องเดือดร้อนทุกครั้งไป หัวใจมัน ไม่สั่งสอน ว่าตอนที่ต้องถูกลืมมันช้ำใจ เขามาแค่ตอนแค่ตอนไม่มีใคร มีหัวใจมันไปก็เท่านั้น มันไม่เคยห้ามกัน ไม่เคยห้ามกันสักครั้ง ที่ใจมันพังก็เพราะใจ.. หัวใจต้องพังต้องพัง สักแค่ไหน มีหัวใจมันไปก็เท่านั้น มันไม่เคยห้ามกัน ไม่เคยห้ามกันสักครั้ง ที่ใจต้องพังก็เพราะใจ