ลงจากรถทัวร์หัวใจก็เหงา โถเราไกลบ้าน.. ต้องมาทำงานเมืองศิวิไล ไหล่แบกกระเป๋าเอาไว้สองข้าง อ้างว้างเดียวดาย เพราะความทุกข์ใจ ต้องจากบ้านมา เจอความวุ่นวายหัวใจอ่อนล้า น้ำตาแทบร่วง.. แสนจะช้ำทรวง คนลวงมากมาย แต่ด้วยความจนต้องทนฝืนสู้ ความรู้แค่เพียงเลี้ยงกาย จะเป็นจะตาย.. สู้เอาดาบหน้า * แบกเอาความหวังของคนที่รอ เป็นแรงให้พอได้สู้อีกครั้ง ประคองความฝันด้วยแรงที่มี คงได้ดีสักวัน เมื่อถึงวันนั้น จะกลับบ้านนา หอบเอาแรงใจไว้แทนกระเป๋า เดินหน้าสู้ทน.. ไม่ฟังคำคนดูถูกเหยียดหยาม คงมีสักวันที่ไปได้ดี ได้มีสตางค์ ถึงแม้นเส้นทาง.. นั้นจะยาวไกล * แบกเอาความหวังของคนที่รอ เป็นแรงให้พอได้สู้อีกครั้ง ประคองความฝันด้วยแรงที่มี คงได้ดีสักวัน เมื่อถึงวันนั้น จะกลับบ้านนา หอบเอาแรงใจไว้แทนกระเป๋า เดินหน้าสู้ทน.. ไม่ฟังคำคนดูถูกเหยียดหยาม คงมีสักวันที่ไปได้ดี ได้มีสตางค์ ถึงแม้นเส้นทาง.. นั้นจะยาวไกล