หัEวใจ...Emaj7 หมดแรงC#m เหมือนโลกA ว่างBเปล่า
ทุกEข์ ทEmaj7รมาน... C#mสับสน Aไม่เข้าใจ
E|Emaj7|C#mAB( 2 Times )
มันEเบื่อ..Emaj7 ตัวเอง ที่ลC#mมหนาวAไม่หยุดBสักที
แค่หEลับตาก็Emaj7ยังฝันร้ายC#m
เมื่อตื่นก็เหมือนAไม่เห็นBอะไร
* ยังEวนเวียนยังซ้ำEmaj7เติมอยู่ทำไม
ทรมC#mานอย่างนี้ไAม่พอBใช่ไหม
บอกAตัวเองBทุกที สุดAท้ายBก็ทำไม่ได้
** แผลEเป็น Emaj7 ที่อยู่ในใจ C#m
คิดลบAเลือนคงBไม่ง่าย
ไม่อEยากฝืนทำใจ Emaj7มันเจ็บลึกเกินไป C#m
เมื่อความรักทำร้ายAตัวฉันBเอง
เก็บEเอาไปคิดEmaj7แต่เรื่องเก่าC#mๆ
ที่ยังวกAวนอยู่ใBนใจ
จะEหยุดจะลืมEmaj7มันไปเท่าไร C#m
ไม่อาจจะช่วยAรักษาBได้เลย
( ซ้ำ * , ** )
ก็AคงมีสัBกวัน..
ที่แC#mผลในใจจEะเลือนและหาย
หลุดAจากความBเสียใจ
แลC#mะลุกEขึ้นยืนอีกครั้งA
หัวAใจหมดแรงB เหมือนโลกว่างเปล่าA
ทุกข์ทรมานB สับสน ไม่เข้าใจ
( ซ้ำ ** )
สักEวันคงจะลุกEmaj7ขึ้นยืนอีกครั้งC#m
ได้ลุกAขึ้นยืนBอีกครั้ง
E|Emaj7|C#m|AB|E
