หลงมักบ่าวสุรินทร์ ได้พ้อกันอยู่แถวบ่อวิน โชคชะตาพามาโบยบิน ต่างคนต่างมาดอกพลัดถิ่น ใช้ชีวิตติดดิน มักฟังลำเสียงแคนเสียงพิณ เหล้าและยาอ้ายกะบ่กิน แถมขยันทำมาหากิน บ้านแม่อยู่สุรินทร์ ส่วนพ่ออ้ายอยู่กาฬสินธุ์ โชคดีหลายได้พ้อยุพิน อ้ายถืกสาวตั๋วมาจนวิน นั่งนับปฏิทิน คำว่าฮักบ่เคยได้ยิน ถ้าได้ฟังกะคงสิฟิน พอปานว่าได้ขี่เครื่องบิน * โสดมาดนจนชิน ฮักไผน้องกะบ่อิน ใจที่แข็งดั่งหินมื้อนี้สิเปิดให้บ่าวสุรินทร์ เว้าให้เจ้าได้ยินต่อฟ้าดิน อ้ายบ่เคยเฮ็ดผิดศีล สิบ่เฮ็ดให้น้องน้ำตาริน โปรดอย่าเฮ็ดให้น้องน้ำตาริน โอ้ฮะโอ้ละนิน โอ้ละนิน โอ้ละนิน ได้มาพ้อบ่าวสุรินทร์ อ้ายบ่กินดอกสุรา โอ้ละนา โอ้ละนา โอ้ละนา น้องดีใจนักหนา ได้มาหาบ่าวสุรินทร์ หลงมักบ่าวสุรินทร์ ได้พ้อกันอยู่แถวบ่อวิน โชคชะตาพามาโบยบิน ต่างคนต่างมาดอกพลัดถิ่น ใช้ชีวิตติดดิน มักฟังลำเสียงแคนเสียงพิณ เหล้าและยาอ้ายกะบ่กิน แถมขยันทำมาหากิน บ้านแม่อยู่สุรินทร์ ส่วนพ่ออ้ายอยู่กาฬสินธุ์ โชคดีหลายได้พ้อยุพิน อ้ายถืกสาวตั๋วมาจนวิน นั่งนับปฏิทิน คำว่าฮักบ่เคยได้ยิน ถ้าได้ฟังกะคงสิฟิน พอปานว่าได้ขี่เครื่องบิน * โสดมาดนจนชิน ฮักไผน้องกะบ่อิน ใจที่แข็งดั่งหินมื้อนี้สิเปิดให้บ่าวสุรินทร์ เว้าให้เจ้าได้ยินต่อฟ้าดิน อ้ายบ่เคยเฮ็ดผิดศีล สิบ่เฮ็ดให้น้องน้ำตาริน โปรดอย่าเฮ็ดให้น้องน้ำตาริน * โสดมาดนจนชิน ฮักไผน้องกะบ่อิน ใจที่แข็งดั่งหินมื้อนี้สิเปิดให้บ่าวสุรินทร์ เว้าให้เจ้าได้ยินต่อฟ้าดิน อ้ายบ่เคยเฮ็ดผิดศีล สิบ่เฮ็ดให้น้องน้ำตาริน โปรดอย่าเฮ็ดให้น้องน้ำตาริน