//
มันก็วนมาภาพเดิมๆ เธอแค่ทำมันเพิ่มขึ้นมาอีกครั้ง ผิดไปแล้วฉันรู้ฉันทำพัง เหมือนฉันฟังมาพันกว่าที เธอได้คำว่าให้อภัย เธอก็เอาไปใช้จนเปลืองอย่างนี้ ไม่ต้องถามสำนึกใดๆ ไม่มีอะไรอยู่ในน้ำตา แม้ว่าฉันดีใจ ทุกครั้งที่ฉันได้เห็นเธอเดินกลับมา มันก็ถึงเวลา ที่ต้องสงสารหัวใจ * ความรักยังมีเหลือ แต่ความเชื่อใจไม่มีแล้ว ความไว้ใจบางเหมือนดังแก้ว แตกแล้วจะต่อยังไง ยังรักเธอเสมอ แต่พอแล้วเพราะเธอมันใจร้าย ฉันไม่เคยแน่ใจ น้ำตาของเธอที่ไหล หยดไหนที่มันจริง ไม่เหลือใครก็ย้อนคืนมา เอาน้ำตามาขอโอกาสจากฉัน แต่สุดท้ายไม่พ้นลงเอย ด้วยการทำลายจิตใจทุกที คนที่มีแต่ให้อภัย คนที่จมกองเลือดใกล้ตายตรงนี้ ถูกทำร้ายซ้ำๆ ไม่จำซักที แค่เพียงได้เห็นน้ำตา แม้ว่าฉันดีใจ ทุกครั้งที่ฉันได้เห็นเธอเดินกลับมา แต่มันก็ถึงเวลา ที่ต้องสงสารหัวใจ * ความรักยังมีเหลือ แต่ความเชื่อใจไม่มีแล้ว ความไว้ใจบางเหมือนดังแก้ว แตกแล้วจะต่อยังไง ยังรักเธอเสมอ แต่พอแล้วเพราะเธอมันใจร้าย ฉันไม่เคยแน่ใจ น้ำตาของเธอที่ไหล หยดไหนที่มันจริง ไม่ต้องคิดว่าฉันจะรอแต่เธอ ไม่ต้องพบต้องเจอ ไม่ยินดีจะให้อภัย * ความรักยังมีเหลือ แต่ความเชื่อใจ ไม่มีแล้ว ความไว้ใจบางเหมือนดังแก้ว แตกแล้วจะต่อยังไง ยังรักเธอเสมอ แต่พอแล้วเพราะเธอมันใจร้าย ฉันไม่เคยแน่ใจ น้ำตาของเธอที่ไหล หยดไหนที่มันจริง * ความรักยังมีเหลือ แต่ความเชื่อใจไม่มีแล้ว ความไว้ใจบางเหมือนดังแก้ว บาดแล้วจะต่อทำไม บอบช้ำขนาดนี้ จะให้ยิ้มยินดีก็ไม่ไหว นาทีที่เธอร้องไห้ น้ำตาของเธอที่ไหล หยดไหนที่มันจริง น้ำตาของเธอที่ไหล.. หยดไหนจริง?
