หม้ายขันหมาก

เอ่อ… เสียงเขาโห่ได้ฟัง วังเวงแว่ว สิ้นหวังแล้ว รักเราจึงเศร้าหมอง เห็นขันหมาก เขาแห่มา น้ำตานอง ชะเง้อมอง โอ้อนาถ แทบขาด เออ ใจ โอ้.. คู่หมั้นคู่หมาย ต้องกลายกลับ มาลาลับแสนเลว เพราะเหลวไหล ลืมความหลัง ครั้งก่อนสะท้อนใจ สิ้นเยื่อใย ผันแปรไม่แน่นอน หนึ่งพรรษา ลาบวชปวดใจแท้ กลับไม่แน่เหมือนนึกสึกมาก่อน ทิ้งสลัดตัดอาลัย ไม่อาวรณ์ เหมือนหลอกหลอน ตัวเรา ให้เฝ้ารอ วาดวิมานเอาไว้ วิไลหรู จะเคียงคู่ แนบข้างสร้างเรือนหอ เหมือนจุดไต้ ในน้ำพลันตำตอ จะไม่ขอฝันค้าง เลิกร้างไกล หนทางรักมืดมัว สลัวแล้ว เขาเปลี่ยนแนว หลักฐาน แต่งงานใหม่ เห็นเขายิ้ม เหมือนเย้ย ผ่านเลยไป น้ำตาไหล ครวญคร่ำ ช้ำฤดี ต้องอกหัก รักสลาย เอ้อ… ต้อง อกหักรักสลาย.. หม้าย ขันหมาก หญิงคนยากหลั่งน้ำตา เมินหน้าหนี รอให้หม่นหมองมัว ชั่วชีวี เหมือนชาตินี้บาปนำ ช้ำ.. ใจ ไปนาน