หมอนสองใบกับใจเหงาๆ

ล้มตัวลงที่นอน กับใจเหงาๆ ที่ไม่มีใครสนใจ หมอนมีอยู่สองใบ แต่เราทำไม ต้องนอนคนเดียวทุกคืน เหงา.. ไม่มีใครให้กอด อยากจะมีใคร ข้างกายเหมือนคนอื่น หนาว.. ไม่เคยมีสักคืน ที่อุ่นในใจ และหลับสบาย ฝันดี.. * ถึงมีผ้าห่ม แต่มันก็หนาว ถ้ายังว่างเปล่า อยู่อย่างนี้ ก็ได้แต่หวังว่าสักวันคงต้องมี หนึ่งคนดีๆ หลับตาในอ้อมแขนกัน.. เหลียวไปที่หมอนเดิม ก็คงจะดีหากมีบางคนหนุนมา และเป็นคนสำคัญ ที่ในทุกเช้า ได้ตื่นมาเจอทุกที เหงา.. ไม่มีใครให้กอด อยากจะมีใคร ข้างกายเหมือนคนอื่น หนาว.. ไม่เคยมีสักคืน ที่อุ่นในใจ และหลับสบาย ฝันดี.. * ถึงมีผ้าห่ม แต่มันก็หนาว ถ้ายังว่างเปล่า อยู่อย่างนี้ ก็ได้แต่หวังว่าสักวันคงต้องมี หนึ่งคนดีๆ หลับตาในอ้อมแขนกัน.. เหงา.. ไม่มีใครให้กอด อยากจะมีใคร ข้างกายเหมือนคนอื่น หนาว.. ไม่เคยมีสักคืน ที่อุ่นในใจ และหลับสบาย ฝันดี.. * ถึงมีผ้าห่ม แต่มันก็หนาว ถ้ายังว่างเปล่า อยู่อย่างนี้ ก็ได้แต่หวังว่าสักวันคงต้องมี หนึ่งคนดีๆ หลับตาในอ้อมแขนกัน.. * ถึงมีผ้าห่ม แต่มันก็หนาว ถ้ายังว่างเปล่า อยู่อย่างนี้ ก็ได้แต่หวังว่าสักวันคงต้องมี หนึ่งคนดีๆ หลับตาในอ้อมแขนกัน..