หน้าเวทีไม่มีเธอ

ไม่มียิ้มไหนที่จะชื่นใจ เท่ารอยยิ้มน้อง ทุกครั้งที่เหนื่อยแค่หันไปมอง ก็ยังมีน้องเป็นกำลังใจ มันมีความสุข เมื่อมีน้องอยู่ใกล้ๆ เคยกอด เคยหอม เคยป้อนข้าวให้ วันนี้กลับกลาย น้องหายหน้าไป พี่ได้ราวข่าว ฉาวๆ ว่าน้องมีใหม่ อยากจะรู้ พี่ผิดตรงไหน แล้วทำไม ต้องทำพันนี้ น้องทิ้งพี่ไปทิ้งเอาไว้แบบไม่ใยดี แล้วใครจะคอยส่งยิ้มให้พี่ กำลังใจตรงนี้ มันกลับหายไป * หน้าเวที วันนี้ไม่มีน้องแล้ว ใจมันแผ่วๆ เมื่อน้องแก้ว มาหายหน้า น้องจากไปแล้ว ฝากไว้เพียงแต่รอยน้ำตา กำไมค์หน้าแห้งเพราะใจโรยรา อยากให้น้องหลบมา อยู่เหน้าเวที เหมือนหนามตอกเล็บ มันเจ็บเหมือนเห็บเข้าหู เมื่อได้รู้ ว่าแม่โฉมตรู น้องไป.. มีใหม่ คนอยู่ทางนี้ น้องรู้หม้าย มันเจ็บปวดใจ จะหันไปมองทางไหน จะใกล้จะไกล ไม่มีวี่แวว พี่ขาดน้องไป ทำไอไหรก็ไม่มีสุข ยืนร้องเพลงรักแต่ใจมันทุกข์ ทำเหมือนหนุก ต่อหน้าคนดู ใจมันแห้งเหี่ยว คิดอยู่สิ่งเดียวตอใดน้องมา หลบหน้าคนดู หยบเช็ดน้ำตา ไม่ให้รู้ว่า ว่าเราเสียใจ * หน้าเวที วันนี้ไม่มีน้องแล้ว ใจมันแผ่วๆ เมื่อน้องแก้ว มาหายหน้า น้องจากไปแล้ว ฝากไว้เพียงแต่รอยน้ำตา กำไมค์หน้าแห้งเพราะใจโรยรา อยากให้น้องหลบมา อยู่เหน้าเวที น้องจากไปแล้ว ฝากไว้เพียงแต่รอยน้ำตา กำไมค์หน้าแห้งเพราะใจโรยรา อยากให้น้องหลบมา อยู่เหน้าเวที