หน้าหนาวปีนี้

แนมขึ้นเบิ่งเทิงฟ้า คือว่างเปล่าบ่มีหยัง บ่เป็นคือจั่ง ตอนที่เฮาอยู่นำกัน เหลียวเบิ่งรอบ ๆ ข้าง คือบ่สวยงามคือจั่งมื้อนั้น บ่เป็นคือจั่งฝัน เมื่อครั้งที่เธออยู่ข้างกาย จักแม่นเป็นจั่งได๋ อยากถามไถ่กะบ่กล้า ทักไปย่านเป็นประเด็น คนเก่าจั่งเฮาคงบ่จำเป็น เธอคงบ่สนใจ * หน้าหนาวปีนี้ เธอบ่อยู่ บ่ฮู้สิกอดไผ อากาศหนาวบ่ได้เฮ็ดให้คนตาย แต่อาการใจของเฮาน่าเป็นห่วง กองไฟที่เคยผิง ข้าวจี่ทาไข่ที่เธอเคยท้วง ผ้าห่มผืนเก่าที่เธอนั้นหวง กลับมาห่มมันใหม่ แล้วกอดไว้คือกอดใจ ได้บ่ จักแม่นเป็นจั่งได๋ อยากถามไถ่กะบ่กล้า ทักไปย่านเป็นประเด็น คนเก่าจั่งเฮาคงบ่จำเป็น เธอคงบ่สนใจ * หน้าหนาวปีนี้ เธอบ่อยู่ บ่ฮู้สิกอดไผ อากาศหนาวบ่ได้เฮ็ดให้คนตาย แต่อาการใจของเฮาน่าเป็นห่วง กองไฟที่เคยผิง ข้าวจี่ทาไข่ที่เธอเคยท้วง ผ้าห่มผืนเก่าที่เธอนั้นหวง กลับมาห่มมันใหม่ แล้วกอดไว้คือกอดใจ ได้บ่ * หน้าหนาวปีนี้ เธอบ่อยู่ บ่ฮู้สิกอดไผ อากาศหนาวบ่ได้เฮ็ดให้คนตาย แต่อาการใจของเฮาน่าเป็นห่วง กองไฟที่เคยผิง ข้าวจี่ทาไข่ที่เธอเคยท้วง ผ้าห่มผืนเก่าที่เธอนั้นหวง กลับมาห่มมันใหม่ แล้วกอดไว้คือกอดใจ ได้บ่.. กลับมาห่มมันใหม่ แล้วกอดไว้คือกอดใจ ได้บ่..