F#m|F#m|E|E
( 2 Times )A
เขาเดินAเข้าออก ในซอยEทุกวัน
เพื่อนฝูงDทุกคน ต่างรักใคร่เขา
ทุกAๆ ตอนเช้า แต่งตัวEไปเรียน
ไม่เคยDจะเกจะขาด
พ่อแม่ภูAมิใจ มีลูกEผู้ชาย
เอาการDเอางานเอาเรียน
ก็ชีวิตAนี้ ดั่งไม้ใEกล้ฝั่ง
หวังพึ่งDพาลูกชายคนเดียว
โอ.A. โอ เEจ้าเด็กหนุ่มของDพ่อ
โอ.A. โอ เEจ้าเด็กหนุ่มของDแม่
ตกเย็นAเลิกเรียน กลับบ้านEตามเคย
ห้อยโหนDรถเมล์อย่างเก่า
นึกถึงAกับข้าว บนจานEใบเก่า
มีแม่กัDบพ่อล้อมวง
แต่แล้วAทันใด โลกมืดEดับไป
มีสัตว์ร้ายDมองดูคล้ายว่าเป็นคน
ทำร้ายAร่างกาย รุมตีจEนตาย
แล้วสลายDร่างหายในหมู่คน
โอ.A. โอ เEจ้าเด็กหนุ่มของDพ่อ
โอ.A. โอ เEจ้าเด็กหนุ่มของDแม่
* พ่อแม่รู้F#mข่าวร้าย
ร่ำร้องDแทบวางวาย
กลิ้งเกลือกEลงกับกองเลือดของAลูก
ลูกฉันF#mทำอะไรเขายังDไม่ควรตาย
หนุ่มน้อยEผู้มีอนาคตAไกล
แค่สีเF#mสื้อไม่เหมือนคำสอนDแต่ปางไหน
นี่สีใครEนั่นสีมึงนี่สีกูA
ความหวังF#mพังทลาย
แต่นี้จDะอยู่อย่างไร
เพราะหัวEใจเพียงดวงเดียวแหลกAสลาย
F#m|D|E|E( 2 Times )
หนุ่มน้อยต้องตายเพื่ออะไร
รักลูกF#mหาสิ่งใดมาเท่า
เลี้ยงเจ้ามาจนเป็นยายแก่ตาเฒ่า
ห่มผ้าห่มEหานิทานมาเล่า
เพียงหวังในสักวันเห็นปริญญาเจ้า
น้ำตารินคาเบ้าF#mใจสลายทันใด
มันฆ่าลูกพ่อสังเวยศักดิ์ศรีจัญไร
บูชาความตายEให้สถาบันใคร
แล้วพระเจ้าของมึงต้องการสิ่งนี้ทำไม
ลูกที่พ่อหวังใจ F#mแม่หวังพิง
ณ บัดนี้ฝันทะลายพังภินท์
อนาคตE กลบฝังดิน
เหลือแค่ร่างหนุ่มน้อย
หลังจากที่พวกมันยิง
เรื่องจริงของค่าF#mนิยมสีเลือด
ปรากฎการณ์ผีเสื้อ
ฆ่าและฟันไม่เลือก ทำสิ่งนี้ไปเพื่อ?
เพราEะสังคม เพราะเพื่อน
เพราะปลูกฝังความเชื่อ
เพราะซาตาน ผีห่า ฆ่ากันเพราะสีเสื้อ
* พ่อแม่รู้F#mข่าวร้าย
ร่ำร้องDแทบวางวาย
กลิ้งเกลือกEลงกับกองเลือดของAลูก
ลูกฉันF#mทำอะไรเขายังDไม่ควรตาย
หนุ่มน้อยEผู้มีอนาคตAไกล
แค่สีเF#mสื้อไม่เหมือนคำสอนDแต่ปางไหน
นี่สีใEครนั่นสีมึงนี่สีกูA
ความหวังF#mพังทลาย
แต่นี้จDะอยู่อย่างไร
เพราะหัวEใจเพียงดวงเดียวแหลกAสลาย
(ลูกพ่อ..)
น้ำตารินF#mคาเบ้า ใจสลายทันใด
มันฆ่าDลูกพ่อสังเวยศักดิ์ศรีจัญไร
บูชาEความตาย ให้สถาบันใคร
แล้วพระเจ้าของมึง ต้องการสิ่งนี้ทำไม
เรื่องค่าF#mนิยมสีเลือด
ปรากฎการณ์ผีเสื้อ
ฆ่าDและฟันไม่เลือก ทำสิ่งนี้ไปเพื่อ?
เพราEะสังคม เพราะเพื่อน
เพราะปลูกฝังความเชื่อ
เพราะซาตาน ผีห่า ฆ่ากันเพราะสีเสื้อ
ตั้งF#mแต่บัดนี้ไม่มีอีกแล้ว
เด็กหนุ่มคนดีประจำซอย
พ่อEแม่ก็หายครอบครัวสลาย
ไม่ช้าไม่สายทุกคนก็ลืม
ตั้งF#mแต่บัดนี้ไม่มีอีกแล้ว
เด็กหนุ่มคนดีประจำซอย
พ่อEแม่ก็หายครอบครัวสลาย
ไม่ช้าไม่สายทุกคนก็ลืม
F#m
