แม้ไFม่เจอกันนานCเท่าไร..
หัวใจยัA#งคิดถึงCอยู่เสมอF
อยากบอกFว่าฉันยังCรักเธอ..
ไม่เคยA#ลืมเลือนCในหัวใจ F
แต่ที่ต้Fองไกลเพราะต้องไปCทำงาน
จำพรากA#จากคนCที่รัก F
ก็หน้าFที่นั้นสำคัญCยิ่งนัก
ดั่งคอยA#ปกป้องCพระรามF
* เป็นA#เช่นดั่งหนุมานF..
ที่ต้องจากกันA# นางสุพรรณมัจฉาF
ป่านนี้เA#ธอจะรู้ไหมว่าF..
ต้องกลั้นน้ำตาC มันทรมานแค่ไหน
คิดA#ถึงเธอเหลือเกินF
อยากจะเหาะเหินA#หายตัวไปใกล้F
แต่ที่จริงแล้วA#ฉันก็ทำไม่ได้ F
เป็นเพราะอะไร.C. เธอก็เข้าใจดีF
** โอ้ FหนุมานC..
ผู้มีฤทDmธิ์พิชิตศัตรูมากมายA#
โอ้ FหนุมานC..
ถวายชีวิตDmไม่เคยคิดกลัวความตายA#
โอ้ FหนุมานC..
ก็ยังคิดDmถึงเธอ สุพรรณมัจฉาA#
โอ้ FหนุมานC..
แต่สุดท้ายDmก็คงต้องไป.. เCพื่อรับใช้พระราม
FDm|A#C( 2 Times )
FC|A#CF( 2 Times )
( ซ้ำ * , ** , ** )
FDm|A#C( 2 Times )
FC|A#CF( 2 Times )
