C#m|A( 2 Times )A
เปิดออกมาC#mดูโดยไม่ตั้งBใจ ว่าจะAได้เจอรูปเก่า B
อยู่ในวันC#mเวลาที่สดBใส วันที่มีAเราข้างกันB
ภาพเดิมC#mๆ ก็หวนBมา เปลี่ยนเวลาG#mกลับไปวันนั้นA#dim
ใจก็เหมือนC#mสั่นๆ เกือบลืมกันแล้วB
เราผ่านเรื่องราวC#mทั้งดีและร้าย มันมีมากมายให้คิดถึง
มันผ่านมานานเAกือบจำไม่ได้ ถ้าจำไม่ผิดก็ ม.1
วิชาคณิตC#m ยังจำไม่ได้สักข้อนึง
แต่ที่Aจำไม่เคยลืม กลับกลายเป็นชื่อของพ่อมึง
มึงบอกกู C#mว่าต้องไปเรียนต่อที่เมืองนอก
ติดต่อยุ่งยากAทำงานลำบาก มึงเล่าเรื่องราวซะดิบดี
มึงหลอกกู C#mดูข่าวในเคเบิลทีวี
เขาบอคดีที่Aมึงพึ่งโดน มันมีแต่ไม่ต่ำกว่า 20 ปี
C#m|A
วันEเป็นเดือน.. จากเดือนBเป็นปี..
เป็นไงเพื่อนC#m.. ทางที่มึงเลือกเดิน
เป็นไงเพื่อนB.. ไม่ได้มาซ้ำเติม
เป็นไงเพื่อนE.. กูคิดถึงมึงเหลือเกิน
เป็นไงเพื่อนB.. สบายดี
มึงถามกู C#mว่า facebook คืออะไร
แล้วโทรศัพท์Aที่เวลาโทรหา
มันมองเห็นหน้าได้ยังไง
มึงถามกู Eว่าแฟนมึงทำอะไร
มันไม่มาหาB ตั้งแต่เข้ามา
ไม่มามาบอกลาด้วยซ้ำไป
แฟนมึงเขาแต่งC#mงาน ไปตั้งนานแล้วเพื่อน
มึงเข้ามานานแล้วเพื่อน
มีหAลายเรื่องที่อยากจะเล่าให้ฟัง
แม่มึงอยู่บ้าน ร้องไห้ทุกวัน
ท่านEไม่กล้ามา ท่านไม่กล้ามอง
ลูกในชุดของนักโทษ
แต่เราเพื่อนBกัน มึงเพื่อนกู
ต่อให้คนจะเกลียดมึงทั้งโลก
เปิดไปดูเบC#mอร์โทรไม่เห็นBมี ที่ลงAไว้คือที่อยู่
หยิบBปากกาC#mบรรยายในจดBหมาย
ว่าจำAกันได้ไหมเธอB
ทำC#mไมไม่ฟังสิ่งที่หลายคนBเขาเตือนกัน
ทำG#mไมต้องใช้เกือบทั้งชีวิตA#dimเป็นเดิมพัน
ทำF#mไมกูนอนอยู่บ้านแล้วมึงนอนเรือนจำ
รู้ว่Amาไม่ใช่พ่อ แต่ที่เตือนเพราะเราคือเพื่อนกันC#m
