//
พี่เป็นคนใต้ ตัดยางเลี้ยงไก่เลี้ยงวัวชน น้องคงไม่สน ไอ้คนอย่างเราสักเท่าไหร่ เพราะใจดวงนี้ เวลารักใครมาก มันก็ยากเกินที่จะทำใจ แล้วจะมีใครมาเข้าใจ คนใต้อย่างเรา ข้างแรมเดือนหก ให้น้องลองมา.. บ้านพี่ ลูกศิษย์ลูกหลาน ครูหมอประเพณีของคนใต้ ว่าน้องนั้นเป็นคนกรุง ไม่รู้น้องนุ่งผ้าถุงเป็นหม้าย น้องแหลงกลางกะได้ แต่แหลงใต้ไม่ค่อยชับ มันเปลี่ยวหัวใจ.. มันเหงา.. เมื่อยาง.. นั้น.. ผลัดไป ขอใครสักคนเป็นคู่ชีวิตดูแลกัน.. * จะพาน้องไปแลหนังลุงโนราห์ โรงครูบ้านพี่ในทุกๆ ปี สวนยางสวนปาล์มกะมี สมบัติที่พ่อพี่ยกให้ ถ้าน้องนั้นรักพี่จริง พี่จะสอนภาษาถิ่นภาษาใต้ แล้วน้องนั้นเข้าใจได้ ว่าพี่นี้เป็นคนใต้และคนใต้นั้นรักจริง มันเปลี่ยวหัวใจ.. มันเหงา.. เมื่อยาง.. นั้น.. ผลัดไป ขอใครสักคนเป็นคู่ชีวิตดูแลกัน.. * จะพาน้องไปแลหนังลุงโนราห์ โรงครูบ้านพี่ในทุกๆ ปี สวนยางสวนปาล์มกะมี สมบัติที่พ่อพี่ยกให้ ถ้าน้องนั้นรักพี่จริง พี่จะสอนภาษาถิ่นภาษาใต้ แล้วน้องนั้นเข้าใจได้ ว่าพี่นี้เป็นคนใต้และคนใต้นั้นรักจริง * จะพาน้องไปแลหนังลุงโนราห์ โรงครูบ้านพี่ในทุกๆ ปี สวนยางสวนปาล์มกะมี สมบัติที่พ่อพี่ยกให้ ถ้าน้องนั้นรักพี่จริง พี่จะสอนภาษาถิ่นภาษาใต้ แล้วน้องนั้นเข้าใจได้ ว่าพี่นี้เป็นคนใต้และคนใต้นั้นรักจริง แล้วน้องอีเชื่อพี่หม้าย พี่แหลงออกมาจากใจ ว่าเด็กใต้นั้นรักจริง
