C#m|C#m|C#m|B
A|B|E|E
F#m|B|EB
พี่เป็นคนใต้ EตัดยางBเลี้ยงไก่เลี้ยงวัวC#mชน
น้องคงไม่สนA ไอ้คนBอย่างเราสักเท่าEไหร่
เพราะใจดวงนี้ AเวลารักใครBมาก
มันก็ยากG#mเกินที่จะทำใจ C#m
แล้วจะมีใครF#mมาเข้าใจ B
คนใต้อย่างเราE B
ข้างแรมเดือนหกE
ให้น้องลองมาB.. บ้านพี่ C#m
ลูกศิษย์ลูกหลานA
ครูหมอประเพณีขBองคนใต้ E
ว่าน้องAนั้นเป็นคนกรุงB
ไม่รู้น้องนุ่งG#mผ้าถุงเป็นหม้ายC#m
น้องF#mแหลงกลางกะได้ B
แต่แหลงใต้ไม่ค่อยEชับ
มันเปลี่ยวหัวใจ.F#m. มันเหงา.G#m.
เมื่อยางA.. นั้นB.. ผลัดไป C#m
ขอใครF#mสักคนเป็นคู่ชีBวิตดูแลกัEน.. B
* จะพาAน้องไปแลหนังลุงBโนราห์
โรงครูG#mบ้านพี่ในทุกๆC#m ปี
สวนยางF#mสวนปาล์มกะมี B
สมบัติที่พ่อพี่ยกEให้
ถ้าน้องAนั้นรักพี่จริงB
พี่จะสอนG#mภาษาถิ่นภาษาC#mใต้
แล้วน้องF#mนั้นเข้าใจได้ G#m
ว่าพี่นี้Aเป็นคนใต้แBละคนใต้นั้นรักEจริง
C#m|C#m|G#m|G#m
C#m|C#m|B|B
A|E|B|C#m
A|E|F#mB|E
มันเปลี่ยวหัวใจ.F#m. มันเหงา.G#m.
เมื่อยางA.. นั้นB.. ผลัดไป C#m
ขอใครF#mสักคนเป็นคู่ชีBวิตดูแลกัEน.. B
* จะพาAน้องไปแลหนังลุงBโนราห์
โรงครูG#mบ้านพี่ในทุกๆC#m ปี
สวนยางF#mสวนปาล์มกะมี B
สมบัติที่พ่อพี่ยกEให้
ถ้าน้องAนั้นรักพี่จริงB
พี่จะสอนG#mภาษาถิ่นภาษาC#mใต้
แล้วน้องF#mนั้นเข้าใจได้ G#m
ว่าพี่นี้Aเป็นคนใต้แBละคนใต้นั้นรักEจริง
* จะพาAน้องไปแลหนังลุงBโนราห์
โรงครูG#mบ้านพี่ในทุกๆC#m ปี
สวนยางF#mสวนปาล์มกะมี B
สมบัติที่พ่อพี่ยกEให้
ถ้าน้องAนั้นรักพี่จริงB
พี่จะสอนG#mภาษาถิ่นภาษาC#mใต้
แล้วน้องF#mนั้นเข้าใจได้ G#m
ว่าพี่นี้Aเป็นคนใต้แBละคนใต้นั้นรักEจริง
แล้วน้องF#mอีเชื่อพี่หม้ายG#m
พี่แหลงAออกมาจากใจ B
ว่าเด็กใต้นั้นEรักจริง
C#m|G#m|AB|E
