สุดท้ายที่กรุงเทพ

อยู่บ้านนาดีๆ ไม่ว่าดีจึงหนีหน้ามา เบื่อต้องทนทำนา จึงจากมาไม่สนใจ ใครจะเตือนเหมือนคำยุยั่ว ตามัวมืดมองไม่เห็นใคร สุดท้ายจึงต้องเจ็บ โอ้กรุงเทพฟ้าใส แสงไฟสว่าง แต่หนทางยังมืดมน * เจอะแต่คนรวยๆ หน้าตาสวย มากมี แต่คนใจดีๆ ไม่เห็นมีเลยสักคน เจอทีไร เห็นมี แต่แกล้ง เสียดแทง ฤทัยเราเหลือทน ต้องยอมพลีกาย แลกกับความจน ฉันจึงหมองหม่น ก็เพราะคนกรุงเทพลวง ( ซ้ำ * )