สี่คนEm.. อ้ายมาสี่คน.. สี่คนAm.. อ้ายมาสี่คนEm..
EmF#m|GBm|AmEm
* สี่คนEm.. สี่คน.. สี่คน.. อ้ายมาสี่คน
สี่คนG.. สี่คน.. สี่คน.. อ้ายมาสี่คน
แม่หน้ามนAmละสนใจอ้ายแนEm
ให้น้องAmไปบอกอีแม่ บอกพ่อนำแน Dอ้ายมาสี่คนEm
Em|[ Em]
อ้ายEmน่ะเป็นคนอีสานG อ้ายมาหางานสิโตนอ้ายแน
ให้น้องไปบอกอีแม่เAmด้อ ให้น้องไปบอกอีแม่
บอกพ่อนำแน.D. อ้ายมาสี่คนEm
Em|Em
ตั้งEmใจละมาหางานทำG
อยู่แบบประจำบ่กระเสือกกระสน
จากนามากับหมู่สี่คนAm จากนามากับหมู่สี่คน
ขอร้องสักหนD พิจารณาแน Em
ขอร้องสักหนD พิจารณาแน Em
Em|Em
ได้ฟัEmงก็ยิ่งสงสาร ที่มาหางานนั้นก็เป็นเรื่องดี
ถามหน่อยได้ไหมคะคุณพี่
ทำไมวันนี้ต้องมากันสี่คน
หนึ่งคน สองคนก็ยังไหว สามคนก็ได้
ทำไมต้องมาสี่คน เป็นหยังคือมาสี่คน
คนEmแรกบ้านมันอยู่ใกล้ อ้ายทิ้งบ่ได้เห็นใจอีหลี
คนที่สองครอบครัวยากจน
พี่น้องหลายคน เงินทองมันก็บ่มี
คนที่สามตกงานโดนแล้ว
ปลูกหัวมันแกวเศรษฐกิจบ่ดี
คนที่สี่ละก็คือตัวอ้ายเด้อ
คนที่สี่ก็คือตัวอ้าย รูปหล่อกว่าไผลูกเมียก็บ่มี
( ซ้ำ * )
Em|Em
เล่าEmมาก็มีเหตุผล พี่มาสี่คนจะทิ้งกันได้ไง
หนึ่งคนสองคนไม่ได้ สามคนไม่ใช่ อย่าขาดใครซักคน
สามัคคีรักกันเข้าไว้ น้องขอเปิดใจจะรับไว้ทั้งสี่คน
สิรับไว้สี่คน
คนEmแรกเฮดหยังก็ได้ สบาย สบาย
เว่าง่ายอีหลี คนที่สองบ่ต้องกังวล
เกิดมาเป็นคนรับจ้างเมิดปี
คนที่สามนี่ก็แฮงแจ๋ว เบิ่งนิสัยแล้วมันก็เป็นคนดี
คนที่สี่ขอให้เป็นตัวอ้าย
คนที่สี่ละขอให้เป็นตัวอ้าย
อยากได้ยามใดสิจัดให้ทันที
Em|Em
อ้ายEmสิบ่ไปไส Gขอฝากหัวใจไว้ที่น้องหน้ามน
พร้อมเพื่อนที่มาอีกสามคนAm
พร้อมเพื่อนที่มาอีกสามคน
จะรับใช้จนDน้องนางพอใจ Em จะไม่ไปไหนD
เพราะอ้ายมา สี่คน Em
( ซ้ำ * )
Em|Em
