สิ้นฤดู

ฤดูกาลสิ้นสุดแล้วสองเราต้องร่ำลา กาลครั้งหนึ่ง เราต่างผูกมัดกันด้วยคำสัญญา บอกว่าเราจะกลับมาพบกัน ที่ตรงนี้ในวันข้างหน้า แต่วันนี้ฉันรอเธอตรงนี้ แต่เธอไม่มา.. ฉันเองเริ่มจะสงสัยทำไมเธอไม่มา หรือคำสัญญามันไม่มีค่ามันไร้ซึ่งราคา เป็นแค่ลมพัดผ่านล่วงเลยล่องปลิว พลิ้วและไหวไปตามเวลา ที่ตรงนี้ฉันรอเธอตรงนี้ แต่เธอไม่มา.. * เพราะฉันเองก็เฝ้ารอ อยู่ตรงนี้นานจนเข้าใจ ว่าไม่มีสิ่งไหนควรค่า ให้เสียเวลาเลื่อนลอย ถ้าสัญญามีค่าเธอควรรักษา ไม่ควรให้เสียเวลารอคอย คอย.. คอย.. ให้เธอกลับมา เพราะชีวิตมันสุดแสนสั้นไม่นานก็ลา เพราะอย่างนั้นฉันจึงต้องรักษาไว้ซึ่งเวลา ไม่อาจรอหรือคอยตรงนี้ได้อีก ต่อจากนี้เธอลืมสัญญา ที่ว่าเธอจะกลับตรงนี้ แต่เธอไม่มา * เพราะฉันเองก็เฝ้ารอ อยู่ตรงนี้นานจนเข้าใจ ว่าไม่มีสิ่งไหนควรค่า ให้เสียเวลาเลื่อนลอย ถ้าสัญญามีค่าเธอควรรักษา ไม่ควรให้เสียเวลารอคอย คอย.. คอย.. ให้เธอกลับมา เพราะชีวิตมันสุดแสนสั้นไม่นานก็ลา เพราะอย่างนั้นฉันจึงต้องรักษาไว้ ซึ่งเวลา ไม่อาจรอหรือคอยตรงนี้ได้อีก ต่อจากนี้เธอลืมสัญญา ที่ว่าเธอจะกลับตรงนี้ แต่เธอไม่มา ฝากบอกคนที่ผ่านมาเจอข้อความ ฉันมาแล้วตามคำสัญญา ที่ตรงนี้ฉันรอเธอตรงนี้ แต่เธอไม่มา..