สิให้เอาใจแต่ไสมาเจ็บ

เฟือนำแข่งฮั่วยามย่าง ต่างพิงนำเสาไฟฟ้า พองล้มเกือกดินเกือกหญ้า เมื่อเจ้าถิ่มป๋าว่าแม่นสิบ่ยัง พวมตัดสิฮู่เหมื่อ เงยหน้าขึ้นกะเห็นน้องนาง กลับมาขอคืนทาง บอกว่าไปหย่างนำเขาแล้วบ่ดี อ้ายกะฟ้าวออยเอา ย่านแต่เจ้านั้นเจ็บหลาย บ่อยากเห็นเจ้าไห้ บ่อยากเห็นเจ้าถืกย่ำยี บ่คึดว่ามื้อเจ้าเซาดี เข้าสิเว้าคำนี้.. เลิกกันสาอ้าย * สิให้เอาใจแต่ไสมาเจ็บ ให้อ้ายเอาแต่ไสมาเจ็บ แต่ฮอยแผลเก่า อ้ายกะยังเย็บยังซ่อมบ่ได้ เห็นว่าอ้ายเบิ่ดปัญญาหนี กะจังแม่นเทียวฆ่า เทียวตีเทียวหย่องหัวใจ เฮ็ดเป็นตาม่วนเอาฮ้าย กะซ่างบ่หลูโตน บ่คึดใส่ใจอ้าย.. จักเม็ด คนฮัก กะฮักรอดล้มรอดตาย คนถิ่ม กะจั่งถิ่มง่ายถิ่มดาย คนเจ็บ กะเจ็บปิ่นมาปิ่นไป คนตั๋ว เอาส้นตีนบ้อเฮ็ดหัวใจ อยากไปไสกะฟ้าวไป * สิให้เอาใจแต่ไสมาเจ็บ ให้อ้ายเอาแต่ไสมาเจ็บ แต่ฮอยแผลเก่า อ้ายกะยังเย็บยังซ่อมบ่ได้ เห็นว่าอ้ายเบิ่ดปัญญาหนี กะจังแม่นเทียวฆ่า เทียวตีเทียวหย่องหัวใจ เฮ็ดเป็นตาม่วนเอาฮ้าย กะซ่างบ่หลูโตน บ่คึดใส่ใจอ้าย.. จักเม็ด ||| ( 2 Times ) * สิให้เอาใจแต่ไสมาเจ็บ ให้อ้ายเอาแต่ไสมาเจ็บ แต่ฮอยแผลเก่า อ้ายกะยังเย็บยังซ่อมบ่ได้ เห็นว่าอ้ายเบิ่ดปัญญาหนี กะจังแม่นเทียวฆ่า เทียวตีเทียวหย่องหัวใจ เฮ็ดเป็นตาม่วนเอาฮ้าย กะซ่างบ่หลูโตน บ่คึดใส่ใจอ้าย.. จักเม็ด กะซ่างบ่หลูโตน คนที่มันฮักเจ้าหลาย.. จักเม็ด