สำนึก

( 4 Times ) แดดร้อนตอนสาย สาดส่องปลุกกาย ปลุกกาย ของอ้ายขี้เมา เพิ่งรู้ฤทธิ์เหงา ลองริแกล้มเหล้า ขอเมา แล้วค่ำคืนนี้ เมืองหลากวิถี ความหมายมากมากมี รักมี เพียงที่รู้สึก รู้สำนึก ถึงจิตใจ แค่ฉันว้าเหว่ * ณ ที่เมืองนี้ ที่ระทม เจ็บช้ำตรม ห่มน้ำตา ณ ค่ำคืนนี้ คืนหนาวลม เจ็บระบม ห่มน้ำตา โอ้อนิจจา น้ำตาของผู้พ่ายแพ้ ก่อนฟ้าจะสาง มองเห็นเส้นทาง ยามราตรี ด้วยสีนีออน ย่ำริมทางเท้า สาบกลิ่นคนคาว ดาวคนเมือง มีเรื่องหลายหลาก เข้าใจยาก จนจิตใจ ของฉันอ่อนแอ * ณ ที่เมืองนี้ ที่ระทม เจ็บช้ำตรม ห่มน้ำตา ณ ค่ำคืนนี้ คืนหนาวลม เจ็บระบม ห่มน้ำตา โอ้อนิจจา น้ำตาของผู้พ่ายแพ้ กว่าฟ้าจะสาง มองเห็นเส้นทาง ใจของตน ต้องหม่นหมองไป ไม่ผิดใช่ไหม หลงเชื่อเพื่อใคร มาเข้าใจ มากกว่าที่เห็น สิ่งที่ซ้อนเร้น คับแค้นลำเข็ญ ยากเอ่ย จากคนไร้ค่า จึงขอที่หมา ซุกหัวนอน ก่อนรุ่งราง * ณ ที่เมืองนี้ ที่ระทม เจ็บช้ำตรม ห่มน้ำตา ณ ค่ำคืนนี้ คืนหนาวลม เจ็บระบม ห่มน้ำตา โอ้อนิจจา น้ำตาของผู้พ่ายแพ้ * ณ ที่เมืองนี้ ที่ระทม เจ็บช้ำตรม ห่มน้ำตา ณ ค่ำคืนนี้ คืนหนาวลม เจ็บระบม ห่มน้ำตา โอ้อนิจจา น้ำตาของผู้พ่ายแพ้