ก็เมื่อตะวาสาวจวนแก้วไปขุดปู โต้งฮิมห้วยผียู้ ขุดได้สามฮูจั๊กแก้วไปกอด บ่มีไผหัน แหล้งห้ามแหล้งหวัน แหล้งอ้อนออด เขแก้วกึ้แก้วกอด หอมแก้วฟอดๆ อยู่แจ่งคันนา ปากสาวก็อู้ว่าไผบ่ฮู้บ่หัน แจ้งแส๊ะแหล๊ะเมื่อวัน ตั๋วสาวกอดหวันเป๋นก๋านฮื้อท่า ตั๋วแก้วต๊กใจ๋ ซัวะขอบ๊กไป โดดหนีหลายวา สาวนั้นยังตวยมา จั๊กแข้งจั๊กขา ฮื้อแก้วนอนอิง * ต๊กแลงแบกขอบ๊กบ่ตันถึงบ้าน ตั๋วป้อก๋ำนันฮ้องบ่าแก้วนั้น มานี้ก่อนคิง มีคนฮู้หันว่าแก้วมันเต๊กเม๊กแม่ยิง สอบสวนเอาความจริง ผ่อเล๊าะแม่ยิงเปิ้นมานั่งไห้ ตอบป้อกำนันว่าแก้วนั้นบ่เกยขี้จุ๊ ถึงเมาเพอะ เมาลุ๊ แต่เป๋นกำอู้นั้นเจื้อถือได้ สาวมันมาหวัน ล่นหนีบ่ตัน ฮื้อยะหยั่งใด เอาขอบ๊กเก๊าะไว้ หวันแก้วล้ำไปแก้วเลยลืมคิง * ต๊กแลงแบกขอบ๊กบ่ตันถึงบ้าน ตั๋วป้อก๋ำนันฮ้องบ่าแก้วนั้น มานี้ก่อนคิง มีคนฮู้หันว่าแก้วมันเต๊กเม๊กแม่ยิง สอบสวนเอาความจริง ผ่อเล๊าะแม่ยิงเปิ้นมานั่งไห้ ตอบป้อกำนันว่าแก้วนั้นบ่เกยขี้จุ๊ ถึงเมาเพอะ เมาลุ๊ แต่เป๋นกำอู้นั้นเจื้อถือได้ สาวมันมาหวัน ล่นหนีบ่ตัน ฮื้อยะหยั่งใด เอาขอบ๊กเก๊าะไว้ หวันแก้วล้ำไปแก้วเลยลืมคิง