สายเกินไป วุฒิ ป่าบอน

เธอGมาจากไปไกลจากไปชั่วนิรัDนดร์

ไม่เAmคยคิดไม่เคยฝันมันเร็วEmเกินไป

ยังGคงได้ยินเสียงร้องไห้ขDองเธอแว่วมา

คำAmสัญญาที่เธอเคยย้ำยังEmก้อง

* มีความนัยGหมื่นแสนล้านคำ ที่ไม่เคยบอกเธอD

เธอเก็บเอาไว้ใAmนใจเสมอ แต่บอกเธอไม่ได้ Em

จากกันไปไGม่ทันตั้งตัวหัวใจสDลาย

หากเปลี่ยนเป็นเราAmเลิกรากันไป

ก็ยังดีกEmว่า โอ้ฟ้าDไม่น่าใจGดำ G7

** ที่ผ่านมาCรู้แล้วว่าเธอDมีค่าแค่ไGหน

แต่มันสายCเกินไปที่ฉันDจะได้ตอบGแทน

เพิ่งจะรู้ตCอนเสียเธอไป D

เพิ่งเข้าใจว่BmาใครหวงแหนEm ฉันเกินAmใคร

ฉันCมันคนใจร้ายD ไม่เคยเห็นใจเGธอ

เพิ่งจะรู้ซึ้งว่าโคตรคิดถึงDเธอ

ตอนAmที่ฉันมีเธอกลับมองไม่เห็นEmค่า

ไม่เGคยใส่ใจไม่เคยปรารDถนา

เมื่อAmเธอจากลาคิดได้ก็สายEmไป

* มีความนัยGหมื่นแสนล้านคำ ที่ไม่เคยบอกเธอD

เธอเก็บเอาไว้ใAmนใจเสมอ แต่บอกเธอไม่ได้ Em

จากกันไปไGม่ทันตั้งตัวหัวใจสDลาย

หากเปลี่ยนเป็นเราAmเลิกรากันไป

ก็ยังดีกEmว่า โอ้ฟ้าDไม่น่าใจGดำ G7

** ที่ผ่านมาCรู้แล้วว่าเธอDมีค่าแค่ไGหน

แต่มันสายCเกินไปที่ฉันDจะได้ตอบGแทน

เพิ่งจะรู้ตCอนเสียเธอไป D

เพิ่งเข้าใจว่BmาใครหวงแหนEm ฉันเกินAmใคร

ฉันCมันคนใจร้ายD ไม่เคยเห็นใจเGธอ

** ที่ผ่านมาCรู้แล้วว่าเธอD มีค่าแค่ไGหน

แต่มันสายCเกินไปที่ฉันDจะได้ตอบGแทน

เพิ่งจะรู้ตCอนเสียเธอไป D

เพิ่งเข้าใจว่BmาใครหวงแหนEm ฉันเกินAmใคร

ฉันCมันคนใจร้ายD..

** ที่ผ่านมาCรู้แล้วว่าเธอD มีค่าแค่ไGหน

แต่มันสายCเกินไปที่ฉันDจะได้ตอบGแทน

เพิ่งจะรู้ตCอนเสียเธอไป D

เพิ่งเข้าใจ Bmว่าใคร DหวงแหนEm ฉันเกินAmใคร

ฉันCมันคนใจร้ายD ไม่เคยเห็นใจเGธอ

เธอAmคือคนโชคร้ายDที่ได้มาพบฉัGน