//
เมื่อก่อนเธอและฉันเราต่างเป็นเพื่อนกัน ส่วนตัวเรานั้นเราเข้ากันได้ดี รู้ใจกันและกันความผูกพันล้นปรี่ เยื่อใยและไมตรี แต่จู่ๆ เราสองต้องจากกันเหินห่าง ต้องนานๆ ครั้งจึงเจอะกันสักที พบเจอกันเมื่อใดเราสุขใจล้นปรี่ พูดคุยกันทั้งวัน.. แล้ววันหนึ่งเรามาเจอหน้ากัน เธอนั้นสิมีคู่ขวัญ เป็นเงาเฝ้าคลอไม่ห่าง ใจแสนจะปวดร้าว ทนฝืนยิ้มให้กับเขา กลืนกลบรอยเศร้าหมอง เพิ่งจะรู้ว่ารักมันก็สายแล้วนั่น คงไม่มีวันได้ชื่นชมสมปอง น้ำตารินตกในเต็มปรี่ไปทุกห้อง เฝ้ามองอย่างเสียดาย ( ซ้ำทั้งเพลง ) น้ำตารินตกในเต็มปรี่ไปทุกห้อง เฝ้ามองอย่างเสียดาย