//
||| ( 2 Times ) มีความฮักกับเขายามใด ผู้บ่าวก่ะไปหนีจาก บทสุดท้ายเหลือเเต่ซากความฮัก เสียบปักตรงกลางห้องใจ ผนังสีเเดงสี่ห้อง มีเเต่รอยเลือดทาไว้ เปลี่ยนเป็นสีดำเกิดจากความช้ำใน เจ็บหลาย.. อาการบ่ค่อยสู่ดี * ผ่านวันเวลา บาดแผลกำลังซิเข้าที่ อาการแทรกซ้อนก็เริ่มทวี ในวันนี้ อยู่แบบคนจำฝังใจ ** สามมื่อดี.. สี่มื่อไห่ น้ำตาไหล.. หัวใจสลาย ย้อนคิดถึงเรื่องวันเก่า สามมื่อดี.. สี่มื่อเศร้า บาดแผลติดเชื้อความเหงา บ่เเม่นเริ่มเน่า ล่ะบ่หัวใจ มีความฮักกับเขายามใด ก่ะเป็นได้ก่ะเเค่ทางผ่าน มีฮอยยิ้มอยู่ได่บ่นาน อาการก็เริ่มบ่คือ เที่ยวแต่หัวเเล้วก่ะไห่ จนว่าไทบ้านเขาลือ ปานคนบ่พอเป็นบ้าบ่หือ ท่าทางทรงคือคนเริ่มขาดยา ( ซ้ำ * , ** ) ||| ( 2 Times ) ( ซ้ำ * , ** )