C|Am|C|G
ใจมัAmนอ่อนแอ้แล่ Cฮู้ว่าอ้ายบ่แคร์Amกันอีกต่อไป G
ปานถึกฟ้าFผ่าลงกลางใจ Cเห็นอ้ายไปกัDmบคนอื่น G
ยืนAmเฮ็ดเซ่เหว่ Cปาดโธ่ Amคือกล้าเฮ็ด C
พากันขึ้นDmสวรรค์ซั่นเจ็ดG แต่เฮาFต้องเช็ดน้ำตาC
* สาธุแหม้ Amให้เลิกกันแหน่แหมC
ให้เขาตั๋วแหน่แหมDm ให้เขาบ่จริงใจแหน่แGหม
สาธุแหม้Am ให้เขาถิ่มแหน่แหมC
อย่าได้พ้อฮักแท้ Dmให้เจ็บคือเฮาแหน่Gแหม สาธุ Am
** ชาติใดกAmะอย่าให้พ้อC
หลาบแล้วน้อAmกับคนหลายใจ G
ความฮักแท้ที่Fเฮาให้ไป Cซำเอาไฟถิ่Dmมลงน้ำ G
เฮ็ดAmรอดล่มรอดCตาย สุดท้ายAmก็ป่วยกายG
เหมือนปากหม้อFล่อเป็นทางผ่านDm
เอาก้อนถ่านGป้อเฮ็ดหัวใCจ
C|Am|C|G
( ซ้ำ * , ** )
เหมือนปากหม้อFล่อเป็นทางผ่านDm
ดำคือถ่านGแท้หน้อหัวใจ.. Am
