สาด

*** ส่ำสาดฮ้าง ส่ำสาดฮ้าง ส่ำสาดฮ้าง เฮามันส่ำสาดฮ้าง ส่ำสาดฮ้าง ส่ำสาดฮ้าง ส่ำสาดฮ้าง ดูแลเจ้ามาแล้วหลายปี ได้ตำแหน่งว่าที่แฟนน้อง ได้อยู่ใกล้ได้สบตามองก็เป็นสุขใจ แต่ใยดั่งเหมือนฟ้าแกล้ง ส่งอีกคนไม่รู้ว่าใคร แต่มีอิทธิพลต่อใจ ของเจ้าหลายแท้.. เปรียบอ้ายเป็นสาดผืนหนึ่ง เจ้ากะซึ้งแค่ตอนใหม่ใหม่ พอเก่าแล้วกะบ่สนใจ คือจั่งบ่แคร์ จูงแขนเขามานั่งแทนที่อ้าย เป็นฮ่ายหลายหลูโตนอ้ายแหน่ สาดผืนเก่าที่เจ้าบ่แล ปล่อยเลยตามเลย โอ้ย.. * สาดเอ้ย.. วาสนาปูให้เขานั่ง บ่พอสิหวังเคียงคู่เจ้าคือจั่งเขา บักสาดเอ้ย มีค่าส่ำหมาหัวเน่า กะส่ำสาดผืนเก่าเก่า ที่เขานั่งแล้วลืมเก็บ ** สาดเก่าคือจั่งอ้ายนี้ มันขาดบ่เหลือชิ้นดี ส่งมอบหน้าที่อำลา จากหน้าน้อง เป็นสาดที่เจ้าลืมสั่น ลืมเก็บบ่มีเจ้าของ จ่งแต่ฮูสอดจ้องป่อง โอ้ย.. ส่ำใจขาด (ส่ำบักสาด) ( ซ้ำ *** ) ( ซ้ำ * , ** , *** )