สัมภาระ

เป็นวันแห่งความสุข ปรารถนาได้ดังใจ บนเส้นทางที่กว้างใหญ่ ฉันมีเพียง ความสุข เป็นเด็กไม่ต้องคิด ให้ลึกซึ้งมากเพียงใด ได้ทำตามหัวใจ กางปีกไกลไปบนนภา ปีกฉันเบาดั่งนก ล่องลอยไป ปีกฉันกางออกไป แผ่ไพศาล ฉันสัมผัสความสุข นั้นช่างหอมหวาน อีกไม่นานก่อนที่ฉัน จะเติบโต พอเป็นหนุ่มก็เริ่มคิด ทำไมชีวิตต้องแข่งขัน ของใครของมัน ของฉันต้องมาก่อน ดูถูกเหยียดหยาม วาจาทิ่มแทง เหมือนเราไปแย่ง ความฝันของเขามา ปีกไม่เบาดังนก ล่องลอยไป ปีกไม่กางออกไป แผ่ไพศาล ไม่สัมผัสความสุข ไม่เหลือความหอมหวาน วันวาน สอนฉันจงเติบโต ปีกฉันเบาดั่งนก ล่องลอยไป ปีกฉันกางออกไป แผ่ไพศาล ฉันสัมผัสความสุข นั้นช่างหอมหวาน อีกไม่นานก่อนที่ฉันจะเติบโต