สักวัน ฉันจะรู้สึกเฉยๆ กับเธอ

ใจยังอ่อนแอ ยังแพ้คำว่าคิดถึง ผู้หญิงคนหนึ่ง ซึ่งเธอบอกจบ จึงยังรบกวน รู้ว่าบ่มีทางรื้อฟื้นคืนเรา ปากก็บอกว่าเศร้า เหงากลับมาชวน รู้ว่าบ่สมควร ยังแอบรบกวน หยุดบ่ได้สมใจ สิไปทางใด ก็เหยียบแต่ฮอยความหลัง กาแฟริมทาง เนื้อย่างฟุตบาท ตลาดรถไฟ เจอตั้งแต่รอยจำ ซ้ำซ้ำ จางจาง รอยอดีตจึงยังค้างอยู่ในใจ จบแปลว่าอะไร ยื้ออยู่ทำไม.. บอกใจ..ทุกที * (แต่)สักวัน.. ฉันจะรู้สึกเฉยเฉยกับเธอ สิบ่นั่งเหม่อ สิบ่เผลอร้องไห้แบบนี้ สิบ่ทักไลน์มารบกวน เฟซก็สิข้าม เลิกตามไอจี สิลืมให้เก่งกว่านี้ จะเฉยเฉยให้เก่งกว่านี้ หยุดทุกวิธี.. เหมือนที่เธอลืมกัน คนมีคนใหม่ กับคนหลายใจบ่เป็น อาการเลือดเย็น อีกคนทำง่าย อีกคนทรมาน คิดตั้งแต่เรื่องเธอเพ้อเพ้อ วนวน ถามหาแต่เหตุผลค้นอยู่อย่างนั้น ก็ฝึกลืมทุกวัน ซ้อมจบตั้งนาน กะยังบ่เก่งจั๊กที ( ซ้ำ * ) ขอโทษเด้อที่ทำให้รำคาญ.. ในวันที่ยังลืมบ่ได้