สถานีดวงจันทร์

ฉันก้าวเดินขึ้นไป บนขบวนสุดท้าย และหาที่นั่งดีๆ เผื่อจะมีคนข้างกาย เวลานี้ ก็มีเพียง ฟ้าที่เปลี่ยน สี ไป ทอดยาว เหลือเกิน หัว ใจ รถเคลื่อนไปบนทาง จนใครบางคนผ่านมา เขาขึ้นและเดินขยับจนติดเกือบชิดหน้าตา เวลานี้ก็มีเพียง เราที่อยู่ ใกล้ กัน เกือบชิดจนสัมผัส เธอ นั้น ฉันคิดว่ามันคงดีถ้าเราได้ยืนห่างๆ โดยไม่ชิดจนเกินไป อาจทำให้ใจลอย ไปถึงไหน ถึงแดนดินใด ที่ไหน ก็ไม่ได้เตรียมดวงใจ กับเหตุการณ์นี้ ฉันคิดว่าคงดีถ้าเราได้ลองรู้จัก พูดทักและทายกัน เบาๆ ข้างกายเธอ คนที่ไหน เธอไม่มีแฟนใช่ไหม มันคงพูดยากเกินไป โอว โวว เธอ เธอ สวัสดีครับ ทุกท่าน มองตรงไปจะเห็นดวงดาว นับตลอดวินาทีนี้ คงใกล้จะเข้าหน้าหนาว สิ่งที่สัมผัสได้ จะเกิดขึ้นในตอนเช้า ความสุข ทุกขณะ จะติดตัวไปกับเรา รถเคลื่อนไปบนทาง จนใครบางคนผ่านมา เขาขึ้นและเดินขยับจนติดเกือบชิดหน้าตา เวลานี้ก็มีเพียง เราที่อยู่ ใกล้ กัน เกือบชิดจนสัมผัส เธอ นั้น ฉันคิดว่ามันคงดีถ้าเราได้ยืนห่างๆ โดยไม่ชิดจนเกินไป อาจทำให้ใจลอย ไปถึงไหน ถึงแดนดินใด ที่ไหน ก็ไม่ได้เตรียมดวงใจ กับเหตุการณ์นี้ ฉันคิดว่าคงดีถ้าเราได้ลองรู้จัก พูดทักและทายกัน เบาๆ ข้างกายเธอ คนที่ไหน เธอไม่มีแฟนใช่ไหม มันคงพูดยากเกินไป โอว โวว เธอ เธอ สวัสดีครับ ผมกัปตัน สัญชัย ขณะนี้ท่านกำลังเดินทางไปกับ รถไฟสายวัชราวลี กลับมาอีกครั้งนะครับ ขอใช้เวลาอีกไม่นาน ไม่เกิน 15 นาที จะร่อนจอดลงบนดวงจันทร์ ขอให้ทุกท่านเดินทาง ด้วยความสบายใจมั่น รถไฟขบวนนี้ มีวัชราวลีนำทาง ฉันคิดว่ามันคงดี ถ้าเราได้ยืนห่างๆ โดยไม่ชิดจนเกินไป อาจทำให้ใจลอย ไปถึงไหน ถึงแดนดินใด ที่ไหน ก็ไม่ได้เตรียมดวงใจ กับเหตุการณ์นี้ ฉันคิดว่าคงดีถ้าเราได้ลองรู้จัก พูดทักและทายกัน เบาๆ ข้างกายเธอ คนที่ไหน เธอมาเป็นแฟนฉันไหม มันคงพูดยากเกินไป โอว โวว เธอ เธอ