D|D|Bm|Bm
G|G|A|A
ยิ่งคว้ายิ่งไกลDออกไป ยิ่งรักยิ่งพังBmทลาย
คำว่าตลอดGไป เหมือนลมที่พัดหายAไป
ฉันเดินตามหาDความหมายของรัก
ฝากหัวใจไว้กับBmใครต่อใคร
ให้หมดทั้งชีวิตGทุ่มเทไม่เหลืออะไร
แต่สุดท้ายAกลับว่างเปล่า
* วิวาห์กับความDเหงา
คือคำสาบานBmที่ไม่เหลือใคร
กอดมันเอาไว้แGทน คนที่ไม่เคยอยู่ยาว
เพื่อนAแท้ที่ไม่เคยหนีหาย
คือความเหงาDที่ฉันใช้เตือนใจ
รักที่ไม่เคยBmจากไป มีเพียงมันเท่าGนั้น.. A
G|A|Bm|D
G|A|Bm|BmD
ยิ่งรักยิ่งโดนDทำร้าย ยิ่งย้ำจนใจสBmลาย
ในคืนที่เงียบGงัน มีเพียงมันที่ข้างAกาย
เคยคิดว่าความรักDคือคำตอบ
แต่ต้องมาเจอกับBmความกลิ้งกลอก
น้ำตาไหลซ้ำGๆ ทุกครั้งที่ฉันโดนหลอก
ความเหงาAที่อยู่ตลอด.. D
* วิวาห์กับความDเหงา
คือคำสาบานBmที่ไม่เหลือใคร
กอดมันเอาไว้แGทน คนที่ไม่เคยอยู่ยาว
เพื่อนAแท้ที่ไม่เคยหนีหาย
คือความเหงาDที่ฉันใช้เตือนใจ
รักที่ไม่เคยBmจากไป มีเพียงมันเท่าGนั้น.. A
ใคGร.. ไม่เAจอ.. กับตัBmวเอง
ก็.G. คง.A. ไม่รู้.. Bm
G|A|Bm|Bm( 2 Times )
* วิวาห์กับความDเหงา
คือคำสาบานBmที่ไม่เหลือใคร
กอดมันเอาไว้แGทน คนที่ไม่เคยอยู่ยาว
เพื่อนAแท้ที่ไม่เคยหนีหาย
คือความเหงาDที่ฉันใช้เตือนใจ
รักที่ไม่เคยBmจากไป มีเพียงมันเท่าGนั้น.. A
สุดท้ายที่ตามGหา.. A Bm D
คู่แท้ฉันคือความGเหงา.. A Bm
D