วิญญาณเหงา บุญข้าวสาก

ลืมแม่แล้วไป่ ผู้จากไกลไปอีกโลกหนึ่ง ยังคงคิดถึง หรือลืมลืมแม่แล้วบ่ หลงแสงสาดศรีวิไลซ์ ลืมไปว่าใครยังรอ ผ้าเหลืองกะบ่ได้เกาะ ข้าวสากกะบ่ได้กิน ข้าวประดับดิน สิได้กินนำเพิ่นบ่น้อ นั่งข้างเมรุรอ ยังบ่พ้อลูกมาหา หนึ่งปีละก็มีหนึ่งครั้ง ผู้เพิ่นคุมขังสิปลดปล่อยมา ฮู้เมื่อบ่น้อลูกหล่า หรือบ่หัวซาผู้ล่วงลับแล้ว * ได้แต่เลียใบตอง ของเหลือเพิ่นกิน น้ำตารินลูกเฮาเขาไปอยู่ไส วิญญาณแม่ผู้หิวโหย โอดโอยฮ้องไห้ คองทาง หลงมื้อหรือขี้คร้าน ยากงานอยู่บ่หล่า หรือลูกยานั้นคาเดินห้าง ยังบ่ได้กินอิ่มเลยผู้คุมขัง ขอคอยทาง อีกจักหน่อยเพื่อลูกค่อยมา * ได้แต่เลียใบตอง ของเหลือเพิ่นกิน น้ำตารินลูกเฮาเขาไปอยู่ไส วิญญาณแม่ผู้หิวโหย โอดโอยฮ้องไห้ คองทาง หลงมื้อหรือขี้คร้าน ยากงานอยู่บ่หล่า หรือลูกยานั้นคาเดินห้าง ยังบ่ได้กินอิ่มเลยผู้คุมขัง ขอคอยทาง อีกจักหน่อยเพื่อลูกค่อยมา ข้าวประดับดิน สิได้กินนำเพิ่นบ่น้อ นั่งข้างเมรุรอ ยังบ่พ้อ.. ลูกมาหา