วาฬเกยตื้น

มีวาฬตัวนึงลอยว่ายน้ำมา ดูเจ็บช้ำทรวงอุรากว่าที่เคย มันพยายามตามรักทรามเชย แต่สุดท้ายดันมาเกยตื้นน้ำตาย จงจำไว้.. ว่ารักใคร.. อย่าทำให้ใจต้องเจ็บ และโปรดจงจำไว้.. ทำไมถึงเสียใจ เพราะเราทำตัวเราเอง * รักก็คือรัก.. หลงก็คือหลง.. ถ้าถามชาวประมง ก็คงไม่เข้าใจ เพราะฉันนั้นเป็นวาฬที่เกย ตื้นน้ำตาย.. ใจสลายแหลกลงไปใต้ทะเล ตัวฉันไม่เคยเรียนรู้มาก่อน แม่บังอรจะทำร้ายจนอกตรม ดวงใจของฉันช่างแสนระบม ด้วยพิษร้ายที่ทำลายจากปากเธอ ปากบอกว่ารัก.. ใจบอกว่าแคร์.. สุดท้ายไม่เหลียวแลปล่อยฉันเกยตื้นตาย และฉันคงต้องยอมปล่อยตัวเธอ กลืนน้ำลาย กับคำร้ายที่กล่าวไว้.. ว่า * ว่ารักก็คือรัก.. หลงก็คือหลง.. ถ้าถามชาวประมง ก็คงไม่เข้าใจ เพราะฉันนั้นเป็นวาฬที่เกย ตื้นน้ำตาย.. ใจสลายแหลกลงไปใต้ทะเล * เพราะรักก็คือรัก.. หลงก็คือหลง.. ถ้าถามชาวประมง ก็คงไม่เข้าใจ เพราะฉันนั้นเป็นวาฬที่เกย ตื้นน้ำตาย.. ใจสลายแหลกลงไปใต้ทะเล * เพราะรักก็คือรัก.. หลงก็คือหลง.. ถ้าถามชาวประมง ก็คงไม่เข้าใจ เพราะฉันนั้นเป็นวาฬที่เกย ตื้นน้ำตาย.. ใจสลายแหลกลงไปใต้ทะเล เพราะฉันนั้นเป็นวาฬที่เกย ตื้นน้ำตาย.. และสุดท้ายต้องมาตาย เพราะรักเธอ