วัลลภ

ฉันออกเดินทางสุดเส้นขอบฟ้า ออกเดินตามหารอยเท้าแห่งฝัน และมีหนึ่งคนที่เดินข้างฉัน เราออกเดินทางมาไกลแค่ไหน ลำบากเพียงใดประคองกันไว้ ไม่ว่าหัวเราะหรือร้องไปด้วยกัน * มีเธอคนดีมีเธอคนดีก็ทำให้อุ่นใจ ในวันที่ล้มในวันที่ท้อเธอเดินมาก่อนใคร เพื่อนฉันคนนี้ไง กอดคอกันไว้อยู่เสมอ ไม่ว่าเวลาจะผ่านเพียงไหน ทุกสิ่งที่ทำสั่งสอนเราไว้ แต่คำหนึ่งคำไม่เคย สลายไป ( ซ้ำ * , * ) มีเธอคนดีมี ในวันที่ล้มในวันที่ท้อ เพื่อนฉันคนนี้ไง ( ซ้ำ * , * ) ( 2 Times )