//
สัตว์ป่าหลากหลายพันธ์ุ ล้วนแล้วนั้นมีจิตใจ หากินตามพงไพร มวลเมฆไม้คือเรือนชาน หมู่ชนคนหลายเผ่า พำนักเนาทั่วถิ่นฐาน คนสัตว์ตลอดกาล โลกคือบ้านอยู่ร่วมกัน วันหนึ่งฉันเดินเข้าป่า ฉันเจอนกตัวหนึ่ง มันถามฉันว่าจะไปไหน ฉันจึงตอบ อยากไปให้ไกล ไกลเกินกว่าที่ฉันเคยไป เมื่อเราปวดร้าว จงเดินเข้าป่า อย่างน้อยก็ไม่ต้องพบเจอ.. * คนใจร้ายอย่างเธอ คนที่ไม่มีน้ำใจ ไม่มีเยื่อใยให้คนเคยรักกัน ใจร้ายอย่างเธอ ต้องทิ้งให้อยู่คนเดียว เผื่อเธอเหงาขึ้นมาจะได้กลับมารักกัน วันหนึ่งฉันเดินเข้าป่า ฉันเจอเสือตัวใหญ่ มันถามฉันว่ากลัวบ้างไหม ฉันจึงตอบว่าไม่เท่าไร ยังดีกว่าคนไร้หัวใจ เมื่อเราปวดร้าว จงเดินเข้าป่า อย่างน้อยก็ไม่ต้องพบเจอ.. ( ซ้ำ * ) คน.. ใจร้าย.. คน.. ใจร้าย.. ไม่มีเยื่อใยให้คนเคยรักกัน
