วนิดา

ตั้งแต่วันนั้นฉันได้พบเธอ หัวใจละเมอเพ้ออยู่เดียวดาย ตั้งแต่วันนั้นฉันจำมิคลาย หัวใจไม่วายจะคิดรักเธอ แอบเก็บไปฝันในทุกค่ำคืน เมื่อยามคิดถึงฉันจะมองท้องฟ้า โปรดเถิดดวงดาวส่องสกาวลงมา เฝ้ามองเธอนิทราในยามราตรี * อยากให้เธอรับรู้เอาไว้ แม้ในใจเธอเคยบอบช้ำ แม้จะยังไม่กล้ารับมัน แม้เธอยังหวาดกลัว ขอมีเธออยู่ในทุกความทรงจำ ไม่อยากเก็บไปฝันอย่างนี้ ทุกๆ ครา ที่เราได้เจอะกัน เป็นวันที่แสนสดใส อยากบอกความในใจ ให้เธอได้รับฟัง ซ้ำ ซ้ำ แอบเก็บไปฝันในทุกค่ำคืน เมื่อยามคิดถึงฉันจะมองท้องฟ้า โปรดเถิดดวงดาวส่องสกาวลงมา เฝ้ามองเธอนิทราในยามราตรี * อยากให้เธอรับรู้เอาไว้ แม้ในใจเธอเคยบอบช้ำ แม้จะยังไม่กล้ารับมัน เพียงสักครั้งให้ได้รับรู้ * แต่หากว่าเธอยังไม่มีใคร ขอพื้นที่ให้ฉันได้ไหม จะทำให้เธอมั่นใจ ไม่มีผู้ใด จะพรากเราจากกัน ถ้าหากความฝันของฉันเป็นจริง ฉันคงสุขยิ่งด้วยใจใฝ่หา มันคงสุขล้นท่วมท้นอุรา ยังปรารถนาจะคิดรักเธอ (alright)