ยามเมื่อลมพัดมา แก้มแดงหน้าแตกหนาว สาวที่อยู่บ้านไกล เป็นจังได๋แหน่ คึดพ้ออ้ายบ่ก้อนคำ ผู้แก้มอำลำที่อ้ายเคยแคร์ ถึงสิจากกันไกล ก็แล้วแต่ แวะหัวใจมาคิดคะนึงใจหา ไปนำพา ลมโชย คึดยามมีเฮาสอง ลมสะกิดหัวใจ ให้นึกถึงคนที่อ้ายเคยหมายปอง เป็นคู่ครอง แต่คลาดกัน ได้ฝันฮอดส่ำนี้.. หากเจ้ามีเวลา มาฟังเพลงของอ้าย ให้ฮู้ว่าในใจ อ้ายคึดฮอดเจ้าเด้อ โอ๋ โฮะโอ โฮะโอ โฮะโอ โฮะโอ.. * ล่ะผู้แก้มอำลำ ผู้เป็นตาซังของอ้าย เจ้าสำบายดีบ่ เจ้ามีความสุขหลายบ่ คึดฮอดกันบ่ บ่ก้อนคำ.. สิฝากน้อวาจานี้ บินก่ำผ่านฟ้า ไปบอกเจ้าดังๆ ว่าคิดฮอดเด้นาง แค่ย้อนคืนความหลัง อยู่หวั่งๆ ตอนมีนางอยู่เคียงข้างใจ มาบัดนี้คงเลือนราง เบิ่ดละหนอ ยิ้มจางๆ คนบ่หล่อ เจ้าลืมละบ่นาง ยามตีข้าวเฝ้าท่ง ใจยังคงคิดฮอดเจ้าเด้คำนาง ฝากกลิ่นฟาง ลอยลม ไปเอิ้นถาม.. หากเจ้ามีเวลา มาฟังเพลงของอ้าย ให้ฮู้ว่าในใจ อ้ายคึดฮอดเจ้าเด้อ โอ๋ โฮะโอ โฮะโอ โฮะโอ โฮะโอ.. * ล่ะผู้แก้มอำลำ ผู้เป็นตาซังของอ้าย เจ้าสำบายดีบ่ เจ้ามีความสุขหลายบ่ คึดฮอดกันบ่ บ่ก้อนคำ.. สิฝากน้อวาจานี้ บินก่ำผ่านฟ้า ไปบอกเจ้าดังๆ ว่าคิดฮอดเด้นาง แค่ย้อนคืนความหลัง อยู่หวั่งๆ ตอนมีนางอยู่เคียงข้างใจ.. ว่าคิดฮอดเด้นาง แค่ย้อนคืนความหลัง อยู่หวั่งๆ ตอนมีนางอยู่กลางหัว.. ใจ