F#m|D|E|E
F#m|D|E|F#m
มีชีF#mวิตที่ต้องดิ้นรน
ก็ต้องอดDต้องทน
อยาF#mกมีพร้อมอย่างใคร
ที่ตั้งใจก็ต้องDอดทน
แม้Eลำบากแค่ไหน
ก็สู้ต่อไปเF#mดี๋ยวมันก็ผ่านพ้น
เกิดมาจนDก็ต้องดิ้นรนกันต่อไป E
มีชีF#mวิตเกิดมา
เป็นลูกแม่ค้าDหาชาวกินค่ำ
คือF#mอาชีพของฉัน
ที่คอยเลี้ยงครอบDครัว
ตื่นEตั้งแต่สามทุกวัน
ทำงานF#mจนฉันนั้นเคยตัว
คำดูถูกDอย่าคิดกลัวดีชั่ว
ให้เรารู้ตัวEเราเอง
ไม่เคยคิดBmว่าตัวเองเก่งF#m
ชีวิตเองDก็สร้างเองEจะพึ่งAใคร
และสักวันBmจะฝ่าฟัน
เพื่อฝันF#mที่ยิ่งใหญ่
อย่าไปฟังDคำคนอย่าใส่ใจ
คำดูถูกใครEก็ช่างแม่งมัน
* เกิดเป็นลูกF#mแม่ค้าอย่างฉันA
วันนี้ฉันโคตรภูมิF#mใจ
ที่วันนี้ฉัDนสร้างอะไร E
ได้มากมายตั้งหลาAยอย่าง
คำเหยียดหยามF#m
ปล่อยผ่านไปอEย่าไปสน
เป็นคนAต้องดิ้นรนสู้ทนF#mทำงาน
เพื่อสักวันDจะก้าวผ่าน ทุกอย่างE..
เพื่อชนะความจนF#m
A|E|F#m|D|E
ไม่เคยคิดBmว่าตัวเองเก่งF#m
ชีวิตเองDก็สร้างเองEจะพึ่งAใคร
และสักวันBmจะฝ่าฟัน
เพื่อฝันF#mที่ยิ่งใหญ่
อย่าไปฟังDคำคนอย่าใส่ใจ
คำดูถูกใครEก็ช่างแม่งมัน
* เกิดเป็นลูกF#mแม่ค้าอย่างฉันA
วันนี้ฉันโคตรภูมิF#mใจ
ที่วันนี้ฉัDนสร้างอะไร E
ได้มากมายตั้งหลาAยอย่าง
คำเหยียดหยามF#m
ปล่อยผ่านไปอEย่าไปสน
เป็นคนAต้องดิ้นรนสู้ทนF#mทำงาน
เพื่อสักวันDจะก้าวผ่าน ทุกอย่างE..
* เกิดเป็นคนF#mรวยคนอยากจนA
มันเลือกเกิดไม่ได้ F#m
ชีวิตDเมื่อถึงตอนสุดท้ายE
ก็ต้องตายกันทุกAคน
อย่าไปสนF#mคำคนนินทาE
ให้รักษาAคุณค่าอาชีพที่ซื่อF#mตรง
อย่าไปฟังDคำคนอย่าไปสนE
ชีวิตเราDเราเป็นคนกำหนดเองE
เพื่อชนะความจนF#m
F#m|D|E|F#m|F#m