F|Am|A#|C
เหมือนโดนมีดกรีดFลงกลางหัวใจ
แค่เพียงครั้งเดียวAmที่พลั้งพลาดไป
ไม่คิดA#ว่าคนที่ไว้ใจ จะทำร้ายCฉันได้ลง
แค่เพียงครั้งเดียวF แค่เพียงเท่านั้น
เหตุการณ์ก็เปลี่ยนAm ไม่เป็นอย่างฝัน
ได้แต่ใช้แA#ววตาของฉัน อ้อนวอนCให้เธอเห็นใจ
ผิดไปแล้วAm.. ขอโทษDmจริง ๆ
ก็รู้ว่A#าเธอไม่พอCใจ
แต่ที่ฉันAm.. ไม่เข้าDmใจ
ว่าทำไมเA#ธอต้องทำร้ายกันแบบนี้ C
ลืมหม่าข้าวให้อีแม่ Fกะเลยต้องถืกไม้แส้ Dm
ฟาดลงกลางหลังคักแน่ A#
ขาอ่อนแอแล้นอนเกือกขี้ดินF
ลืมหม่าข้าวให้อีแม่ Fกะเลยต้องถืกไม้แส้ Dm
คือมาเคียดคักแท้ A#ขอร้องอีแม่ยังบ่เห็นใจ C
ลืมหม่าข้าวให้อีแม่..
Dm( 4 Times )
But I donDm’t understand
Can you take the คันฟอย
ฟาดมา เอ๊อะ! ใส่ บ่ค่อย
เจ็บจนน้ำตาย้อยป๊อก ๆ
เจ็บจนน้ำตาย้อย ป๊อก ๆ
Dm|C|C|Dm|Dm
Dm|Dm|A#C|F
Dm|Dm|A#C|Dm|C
ลืมหม่าข้าวให้อีแม่ Fกะเลยต้องถืกไม้แส้ Dm
ฟาดลงกลางหลังคักแน่ A#
ขาอ่อนแอแล้นอนเกือกขี้ดินF
ลืมหม่าข้าวให้อีแม่ Fกะเลยต้องถืกไม้แส้ Dm
คือมาเคียดคักแท้ A#ขอร้องอีแม่ยังบ่เห็นใจ C
ลืมหม่าข้าวให้อีแม่ Fกะเลยต้องถืกไม้แส้ Dm
ฟาดลงกลางหลังคักแน่ A#
ขาอ่อนแอแล้นอนเกือกขี้ดินF
ลืมหม่าข้าวให้อีแม่ Fกะเลยต้องถืกไม้แส้ Dm
คือมาเคียดคักแท้ A#ขอร้องอีแม่ยังบ่เห็นใจ C
ฮู้ววว ข่อยลืมหม่าข้าวให้อีแม่..F