//
พี่เดินมาหา ตั้งสี่สิบกว่ากิโล จากบางบุญนาก มาปากน้ำโพ แหมโอ้โห น้องไม่ใช่ใกล้ คิดถึงน้องจัง เลยไม่ได้นั่งรถไฟ พี่เก็บเงินเอาไว้ ซื้อของมาให้ ราคาแพง พี่เดินมาหิว แลลิบลิ่วสุดตา ฝ่าเปลวแดดร้อนมุ่งมา ช้ำอุรา ไส้แห้ง คิดถึงดาวรุ่ง โอ้แม่ผักบุ้งไฟแดง ผ่านตลาดชุมแสง เลยซื้อแตงมาฝากขวัญตา * เหนื่อยเหลือเกิน พี่ต้องเดินขาแกว่ง อุตส่าอุ้มแตง ราคาแพงหนักหนา ไอ้หนุ่มบ้านไกล จะโม้เท่าไรไม่ว่า ซื้อตั้งสามใบห้า โอ้น้องจ๋าพี่รักจริง ** พอเดินมาถึง พี่ต๊กตะลึงตาลาย เจ้าแต่งงานแล้ว มากลับกลาย เห็นลูกชายน้อง กำลังวิ่ง เห็นใจแล้วเจ้า รักทิดน้ำเต้า ไม่จริง พี่เหวี่ยวแตงโมโยนทิ้ง ไม่เห็นใจลิงอุ้มแตง ( ซ้ำ * , ** )