ลำมัจฉาฮิโนกิ

โอ้ล่ะน้อ.. ป่าลาแก้มพี่น้องป่าลา คอนนิจิวะ แปลว่า สวัสดี อีนางนาฏนารีอยู่แดนที่ ญี่ปุ่น แก้มกะสีจูนพูนงามเลิศโสภา ฉันเป็นนางมัทฉาซื่อว่า ฮิโนกิ คิ้วคาดโค้งซิกงิ แข่วหว่อง ดังโม ทางพิสบกะโป ขาโขง ก้นขอด งามไปเบิดตลอดงามฮอดส้นหน่อง วาจานั้นกะค้องค่องยามป้อยด่าคน นางนี้เป็นฮ้อนฮนย้อนความฝันคิดมาก ฝันเห็นพญานาคหลากสีเกี้ยวก่าย ตั้งแต่น้อยจนใหญ่บ่เคยพ้อพบพาน นางนี่เกิดสงสัย คือสิอยู่ใน ด้านมหาสมุทรแปซิฟิก ทะเลกว้าง โอย.. ละน้อ ว่าแล้วสุบหางแหว่ง แยงคีง แล้ว Let’s go.. ละแม่นว่าเด้อนาย คราวนี้ได้ว่ายออกจากที่ ฮิโนกิ มัทฉาน้อย ลอยล่องทะเลหลวง นาวาก้วงเขตข่วงแปซิฟิก กระดิกหางกลางวังเวิน เพลิดเพลินพระทัยน้อง มองเบิ่งก้ำ ฝูงฉลาม หรือว่า shark ผัดบ่มีพยานาคคือด้ามดั่งฝัน ว่าแล้วดั้น ดันดุ่งลอยหา เห็นหมู่ฝูงโลมาตบตีบอลเลย์ เฮโฮฮ้องฟองฟาดเฟือดขุ่น แมงกระพรุนและม้าน้ำโชว์กล้ามตีมวย เฮ็ด อ้วยซ้วยนวยหน่อประการัง แกะขี้ดังให้ปลาทูแล้วถูสบู่ให้โอโทโร่ ปลานีโม้นอนนาเลี้ยงไก่ นางจั่งลอยเข้าไกล้เลยเอิ้นเอ่ยถาม ฉันมีนามว่า ฮิโนกิ ลอยมาจากถิ่นที่ญี่ปุ่นเอเชีย วนว่ายตามท่อน้ำเสีย ร่างกายอ่อนเพลียกว่าจะถึงทะเล เดี้ยนตามหาพยานาค สุดแสนลำบากมาหายากแท้เด้ เห็นแต่ปลากระเบนดังเป พวกปลาซิวละเทตีปิงปองอยู่กับปลิง ถือว่าเอาบุญสาหล่า ให้บอกพี่มาถ้ารู้ความจริง เดี๋ยวตักตบด้วยสวิง แล้วเอาไปย่างปิ้งให้งูสิงกินไต นีโม้ก็กลัวตัวสั่น แล้วจึงวาจาลั่นเร็วพลันบอกไป แปซิฟิกมีพยานาคซะที่ไหน ต้องไปเมืองไทยถึงจะได้เจอะเจอ Thank you เด้อเสนอคำบอกกล่าว นางกะลอยฟั่งฟ้าวทะยานมุ่งมุดหา ฮอดเบื้องหน้าป้ายว่าอ่าวไทย ได้พักเถียงพี่ปลาวาฬ เพิ่นเลี้ยงฟาร์มหมูน้อย พลอยพักยั้งเลยนั่งกินข้าวเที่ยง อีนางน้อยก่ำเกี้ยงอิ่มแล้วกะเหล่าหนี ฮอดหว่างนี้เป็นที่ศาลา เห็นแต่อาวปลาหมึกเพิ่นนั่งสานติ๊บข้าว ขอถามเจ้าเด้ออาวอย่าฟ้าวว่า ดิฉันขอถามว่าพญานาคอยู่ไส ปลาหมึกได้หัวเราะขำขัน ตั้งแต่ฉันเกิดมาบ่เคยเห็นพอดี มีแต่เอี่ยนน้อยลอยวนน้ำแก่ง อย่าสิมาแถลงเว้า เด้อเจ้าฮิบฟ้าวหนี โตนางนี้เสีย Self พอประมาณ มาสงสารโตกูบู๋มาไกลล้ำ มองดูก้ำเห็นดำ ๆ ลอยเสิ่น อีนางเลยเวิ่นพุ่งทะยานมุ่งโดยไว พออยากไห่ดิ้นตายคาหนอง เห็นแต่ฟองสีดำผัดแม่นเรือดำน้ำ เรือดำน้ำไทยแลนด์ขี้กระต่าย เครื่องบ่มียิงบ่ได้แม่นไผซื้อห่ามึง นางนั่งซึ้งโศกาเหลือแสน มาไทยแลนด์บ่เจอดอกเด้อพญานาค มีอย่างมากเรือดำน้ำขี้กะเถ่อ ลอยทะเลเฮ็ดเพ้อเว้ออีนางเก้อนั่งขำ นั่งขำอีนางเก้อนั่งขำ สมควรล้ำจบบั้นประพันธ์กลอน อาริกาโต๊ะ โกไซมัส