C#m7|Asus2
รับC#m7รู้ได้ถึงอาการ รับรู้ได้ถึงอารมณ์
รับAsus2รู้เพราะรักระทม เพราะฉันรู้สึกได้ถึงสัญญาณ
คล้ายC#m7ๆ ว่าเยื่อบางๆ มีใครมาคอยอำพราง
ฉันAsus2ค้นไม่พบสักที
ที่ฉันรู้สึกมันดูเหมือนลางC#m7สังหรณ์ ไม่ค่อAsus2ยจะดี
เธอมีใครC#m7ใช่ไหม ถึงได้เป็Asus2นอย่างนี้
เหมือนC#m7ท่าที เธอจะไม่รัAsus2กฉันอีก
มีอีกชีวิตC#m7ซ่อนอยู่ ให้ฉันรู้ฉันจะไปดีAsus2ๆ
* โปรดEเธอจงพูดออกมาAsus2 โปรดเธอจงพูดมาเถอะC#m7
ทุกๆ สิ่ง ทุกๆอย่าง ฉันจะเจ็บ ยังไงก็ยอมBเธอ
ก็เEพียงแค่พูดออกมาAsus2 ก็ขอให้พูดมาเถอะC#m7
ไม่ต้องหลบ ไม่ต้องหลอก ขอให้บอก
ยังไงก็ยอมเBธอ [(B] A)
C#m7|Asus2
ก็เC#m7พราะว่ารักจริงๆ ก็เพราะว่ารักจึงทน
แม้Asus2รู้ว่ารักมันปลอม แม้รู้ว่าเจ็บก็คงต้องยอม
ไม่รู้C#m7ว่าเพราะทำไม ตัวเธอเองเป็นอะไร
ทำAsus2ไมไม่พูดดีๆ
ที่ฉันรู้มันดูเหมือนลางC#m7สังหรณ์ ไม่ค่อAsus2ยจะดี
เธอจะไปใC#m7ช่ไหม ถึงได้ทำAsus2อย่างนี้
เหมือนC#m7ท่าที เธอจะไม่รักAsus2ฉันอีก
มีอีกชีวิตC#m7ซ่อนอยู่ ให้ฉันรู้ฉันจะไปดีAsus2ๆ
( ซ้ำ * )
E|Asus2|C#m7|B
( ซ้ำ * )
E|Asus2|C#m7|B|C#m7
