เพราะกลิ่นหอมจาๆ ที่ลอยตามลมมา หวนให้ใจคำนึงนึกถึงคราเราต้องไกล กลิ่นสุคนธ์ปนหวานใยทำให้ใจต้องขืนข่ม ทุกข์ระทมตรอมตรม ทำให้ใจหวั่นไหว หากการพบรักจะต้องเคียงคู่ ข้างเคียงกับการร่ำลา จะสุขสมหวังได้นานเพียงใด ก็แล้วแต่โชคชะตา ฟ้าให้เวลามา เท่าไหร่ และมันจะยาวนาน เท่าใด กลิ่นดอกไม้ลั่นทมเจ้าหอมรื่นรมย์ เคยชื่นเคยชมดอมดม ให้ชื่นใจ มาบัดนี้ตัวเจ้าร่วงโรย ไม่โชยกลิ่นหอมกลีบขาวมัวหมอง ตรมตรอมเหี่ยวโรยร่วงไป จากเคยงามกลายเป็นความทราม ที่ไม่จีรังหรือไร และความรักของฉัน ต้องเป็นดังเช่นเจ้าลั่นทมไหม หากขัดขืนไม่ให้เวลาพัดพาสิ่งแปรผันไป ฉันจะทำได้นานเท่าไหร่ ถ้าฉันต้องการแค่ตลอดไป * เพราะรักของฉันจะนานกว่านั้น นานชั่วกัลป์กัป นานนิรันดร์ จะไม่มีสิ่งไหนลบเลือนให้หายสิ้นกัน ดอกไม้ใดจะหอมนานเกินกว่านั้นไม่มี.. เพราะรักของฉันคงอยู่เสมอ อยู่เพื่อเธอและ เป็นของเธอ กลิ่นหอมของความรักฉันจะติดตามพบเจอ ตามพบเธอไม่มีโรยรา.. ไม่มีวันจาง หากขัดขืนไม่ให้เวลา พัดพาสิ่งแปรผันไป ฉันจะทำได้นานเท่าไร * เพราะรักของฉันจะนานกว่านั้น นานชั่วกัลป์กัป นานนิรันดร์ จะไม่มีสิ่งไหนลบเลือนให้หายสิ้นกัน ดอกไม้ใดจะหอมนานเกินกว่านั้นไม่มี.. เพราะรักของฉันคงอยู่เสมอ อยู่เพื่อเธอ และเป็นของเธอ กลิ่นหอมของความรักฉันจะติดตามพบเจอ ตามพบเธอไม่มีโรยรา… ไม่มีวันจาง