ลัดป่าฝ่าดง

โอ้ละน้อใจผวาบินเซิน เจ้าผู้แก้มเป็นเวิ่น อยู่โพ้นแดนไกล ใจผู้ข่าเห็นแล้วหวั่นไหว ผู้แดนไกลหลงเมืองลับแล บ่เว้าขี้ตั๋วบ่ได่มั่วปริ้นไป อันละว่าหัวใจอ้ายคนชื่อ บ่เคยพ้อไผงามหลายงามคือ เจ้า.. ผู้สาวเอย * ลัดป่าฝ่าดงพงไพรพงพี มาพ้อคนดีแก้มสีจายวาย รำพึงรำพันทุกค่ำแลงไป นอนบ่ได้กระสับกระส่ายอยู่เบิดคืน ปานถืก อาคม คุณไสย โอ้แม่ทรามวัยหลงคักหลงแน คิดฮอดแต่หน้าเจ้า ตาคมน้อคำแหล่ ทรงสิถึกละแหมะ ถืกของเจ้าแล้ว ผู้สาวเอย บ่เว้าขี้ตั๋วบ่ได่มั่วปริ้นไป อันละว่าหัวใจอ้ายคนชื่อ บ่เคยพ้อไผงามหลายงามคือ เจ้า.. ผู้สาวเอย * ลัดป่าฝ่าดงพงไพรพงพี มาพ้อคนดีแก้มสีจายวาย รำพึงรำพันทุกค่ำแลงไป นอนบ่ได้กระสับกระส่ายอยู่เบิดคืน ปานถืก อาคม คุณไสย โอ้แม่ทรามวัยหลงคักหลงแน คิดฮอดแต่หน้าเจ้า ตาคมน้อคำแหล่ ทรงสิถึกละแหมะ ถืกของเจ้าแล้ว * ลัดป่าฝ่าดงพงไพรพงพี มาพ้อคนดีแก้มสีจายวาย รำพึงรำพันทุกค่ำแลงไป นอนบ่ได้กระสับกระส่ายอยู่เบิดคืน ปานถืก อาคม คุณไสย โอ้แม่ทรามวัยหลงคักหลงแน คิดฮอดแต่หน้าเจ้า ตาคมน้อคำแหล่ ทรงสิถึกละแหมะ ถืกของเจ้าแล้ว.. ผู้สาวเอย