ปลอบใจตัวเองC ว่าฉันGmมาไกลเกินย้อนไป
เหนื่อยแทบไม่ไหวF และน้ำFmตายังไหลนอง
สิ่งที่ประคองC กลับค่อยGm ๆ ไกลจนลับไป
จนมีแค่ฉันF คนเดียวเท่านั้น ที่ยังคงกอดFmมันไว้
จะDmหลุดพ้นเมื่อไร ทำEmไมอยู่ตรงนี้
ถามFตัวเองซ้ำ ๆ ไม่เข้าใจสัGกที
โอ้ยC.. เจ็บไปทั้งหัวใจ EmทำไมยังทนF
เริ่มใหม่อีกกี่หนFmนะ คนใจร้ายC
ปวดไปทั้งหัวใจแGmทบเจียนตาย
ขาดFเธอไม่ได้ EmเพราะฉันDmนั้นลงใจ Gให้เธอ
C|G#G
สิ่งที่เธอทำC กลับย้ำGmให้ฉันยิ่งเข้าใจ
เจ็บไปทำไม FอยากหนีใFmห้ไกลสักที
แต่เมื่อได้มองCดวงดาว และเห็นGmว่ามันสวยดี
ใจมันกลับคิดF จะดีกว่าไหม ถ้ามีเธออยู่ตFmรงนี้
จะDmหลุดพ้นเมื่อไร ทำEmไมอยู่ตรงนี้
ถามFตัวเองซ้ำ ๆ ไม่เข้าใจสัGกที
โอ้ยC.. เจ็บไปทั้งหัวใจ EmทำไมยังทนF
เริ่มใหม่อีกกี่หนFmนะ คนใจร้ายC
ปวดไปทั้งหัวใจแGmทบเจียนตาย
ขาดFเธอไม่ได้ EmเพราะฉันDmนั้นลงใจ Gให้เธอ
(จะDmต้องเดินอีกไกลแค่ไหน)
แม้ว่าเธอEm (ถามตัวเองและภาวนาในใจ)
จะทำให้ช้ำDmเท่าไหร่ ฉันยังFมีใจ
(ให้ความปวดร้าวข้างใน)
(อยู่ใDmนใจกับคำว่าเรา)
แม้ว่าใครEm (รักที่เธอเคยให้คงช่วยบรรเทา)
ต่อให้ฉุดรั้งFเท่าไหร่
(ให้ฉันได้ลุกยืนต่อเพื่อท้อใจ)
ฉันG#ยังลงใจ Gให้เธอ
F|Em|F|DmEm
F|EmAm|DmEmF|G
โอ้ยC.. เจ็บไปทั้งหัวใจ EmทำไมยังทนF
เริ่มใหม่อีกกี่หนFmนะ คนใจร้ายC
ปวดไปทั้งหัวใจแGmทบเจียนตาย
ขาดFเธอไม่ได้D/F# เพราะฉันFนั้นลงใจ Gให้เธอ..
